The Ring (1927)

Matige Hitchcock. Ik had in de kast nog steeds zo'n box staan met allerlei oude films van Hitch, waaronder en heel resem aan stomme films. Het werd nu toch maar eens tijd die te pakken, maar ik hoop niet dat deze een voorbode gaat zijn voor de rest. Nu en dan best fraai gefilmd met af en toe bijzondere shots, iets dat Sir Alfred wel vaker liet zien, ook in zijn latere films. Daarnaast is de man sowieso visueel ingesteld en weet met weinig intertitels toch zijn verhaal duidelijk te vertellen. Maar het geheel is ook gewoon een enorm saaie draak die me nergens wist te boeien en eigenlijk continu verveelde. Inhoudelijk niet, maar ook leek de film ellenlang te duren. Deels ligt dat er ook aan dat ik stomme films sowieso niet echt geschikt vind voor drama, deels ook gewoon aan het weinig bijzondere verhaal. 1,5*.

Voor zijn eerste film voor British International kreeg Hitchcock een groter budget en de vrijheid om samen met zijn vrouw Alma Reville het scenario te schrijven voor dit intelligent geschreven en uiterst vermakelijke romantische drama over twee boksers, gespeeld door Charles Brisson en Ian Hunter, die zowel binnen als buiten de (boks)ring strijden om de affectie van Mabel [Lillian Hall-Davis], die beide mannen op sluwe wijze bespeeld. Vol visuele symboliek, prachtige shots en voorzien van een prettig gevoel voor humor. De bokswedstrijden zijn bepaald niet slecht in scène gezet!

De eerste film van Hitchcock voor de nieuwe maatschappij British International Pictures. Op dat moment heeft hij al naam gemaakt en is op zijn 28e zelfs de beste betaalde regisseur van Groot-Brittannië. Het is ook zijn eerste samenwerking met Jack E. Cox als cameraman/DOP met wie hij een tiental films zal maken. The Ring is geen thriller maar wel een actie/romantisch drama. Hitchcock is duidelijk ook een meester in zijn vak ten tijde van de silent movies. The Ring bevat heel wat visueel candy en leuke shots. Dat maakt natuurlijk het verschil tussen een gemiddelde silent en een goeie silent. Eén van de hoogstandjes is de bokswedstrijd in Royal Albert Hall die qua locatie getrukeerd is met dank aan het Schüfftan effect dat Fritz Lang voordien gebruikt had in Metropolis. Het verhaal van The Ring is verder eenvoudig genoeg om verstaanbaar te zijn met een minimum aantal tussentitels. Het spel van beelden en symboliek met de ring in verschillende betekenissen geeft het een gesofisticeerde touch. Welgeslaagd. En dan heb ik het over de gerestaureerde langere versie die ik gezien heb. hitchcock challenge # 14