The Guns of Navarone (1961)

Een halve eeuw geleden voor het eerst gezien, in de bioscoop aan de hand van mijn vader, en 13 kijkbeurten verder ben ik hem nog steeds niet zat. Een serieuze oorlogsfilm à la All quiet on the Western front, Twelve o'clock high of Saving Private Ryan kan ik dit niet noemen, wel de absolute top in de avontuurlijke variant à la The great escape, The dirty dozen en Where eagles dare. Gregory Peck en Stanley Baker schijnen dit allebei als een anti-oorlogsfilm te beschouwen, vermoedelijk vanwege de diverse ethische dilemma's die Foreman in zijn script aansnijdt (Bakers shell-shock, Scala's redenen om verraad te plegen, Peck die Quayle gebruikt c.q. opoffert om de Duitsers te misleiden, Nivens nadruk op individuele menselijkheid), maar ik zie dat zelf toch meer als elementen om de spanning nog een beetje op te drijven dan als "boodschappen" om de kijkers thuis nog eens over te laten nadenken. Veel sterren, een goed plot, een degelijk tempo, een schipbreukscène (zonder muziek maar met een uitstekende geluidsband vol wind) die er nog steeds goed uitziet (in tegenstelling tot de evidente achtergrondprojectie bij de daaropvolgende bergbeklimming, althans op mijn DVD – en op de Blu-Ray zal dat misschien nog wel erger zijn), een perfect gecaste Peck, een uitstekende serieuze rol van David Niven die zijn twee geëmotioneerde monologen echt geweldig brengt, en als kers op de taart de prachtige twist in de scène waarin Anthony Quinn zich bij de ondervraging voor de Duitsers vernedert – ik kan me nog goed herinneren hoe uitgelaten ik als jongetje was toen zijn ware bedoelingen duidelijk werden). Geloof het of niet, maar ik krijg meteen weer zin om hem voor de vijftiende keer te gaan bekijken. Hollywood-actie-avonturen-entertainment op z'n best.

Voor liefhebbers van WWII klassiekers is dit echt een van de allerbeste!!! Een film van >60 jaar geleden, geeft na de zoveelste keer herzien te hebben, gewoon weer constant spanning. Prima (jaren 60) acteerwerk en van start tot eind constant actie en gebeurtenissen, met een hele fijne speelduur van ruim 2,5 uur! Daarbij een mooie setting in Griekenland en ook de (nazi) details zijn dik in orde! Ondanks het een fictief verhaal is, komt het erg geloofwaardig over en blijft bij mij de twijfel of "the guns" wellicht toch bestaan hebben... Als zo'n oude film na 10+ keer herzien dit alles nog steeds teweeg kan brengen, kan er niet anders zijn dan de volledige 5 sterren in te vullen! Uitmuntend! 5*

1 van mijn favoriete oorlogsfilms, en persoonlijk vind ik de jaren 60 oorlogsfilms het beste maar dat is natuurlijk mijn mening. Naast deze vind ik The Great Escape, The Longest Day, Where Eagles Dare en The Dirty Dozen van die films wat ik bedoel. Afijn terug te komen op de film, het verhaal na het boek van Alistair MacLean over dat een team commando's de 2 kannonen van Navarone (fictiefe naam, maar staat voor de Aegean Zee, wat tussen Griekenland en Turkije ligt) op te gaan blazen. Dit team onderleiding van oa Mallory, (Gregory Peck) Miller (David Niven) en Stavros (Anthony Quinn) krijgen die onmogelijke taak om dit te gaan doen. Tijdens deze trip krijgen ze met genoeg elementen te maken, zullen zij hun missie volbrengen ik zeg kijken als je hem nog niet hebt gezien. Het verhaal is goed gedaan, de actie scenes zijn mooi en ook de setting van Griekenland is ook goed bedacht al met al een klassieker die 2.5 uur weet te boeien maar misschien voor sommige wat te traag loopt check it out.