Rudolph, the Red-Nosed Reindeer (1964)

Het schijnt dat deze klassieker in de VS elk jaar rond Kerst op televisie wordt uitgezonden. Ik heb deze kinderfilm dan ook maar eens bekeken, het is inderdaad erg oubollig maar toch leuk gedaan met die stop-motion techniek. De liedjes zijn tof en die vertellende sneeuwman (stem van Burl Ives) is ook leuk. Een beetje raar dat het kleine ventje Hermey een nogal mannelijke stem heeft gekregen. Ik kan mij wel voorstellen dat die verschrikkelijke sneeuwman kleine kindjes moet hebben bang gemaakt! Enkel voor de allerkleinsten (hoewel die tegenwoordig liever YouTube filmpjes kijken of computerspellen spelen) of voor ouderen met nostalgische gevoelens.

Schattig. Ja, het is erg oud, de animatie is zeer beperkt en de designs zien er ook simpel uit. Dit is absoluut geen dure productie geweest, maar toch heeft deze film het weten schoppen tot ware Kerstklassieker. Vooral in de US dan, ik moet eerlijk toegeven dat ik toch voor vorige week nog nooit van deze film gehoord had. Maar het moet gezegd, ondanks de wat magere presentatie is het toch vooral érg schattig en aandoenlijk. Het mag dan niet meteen geweldig mooi zijn, het is wel uitermate cute en lief, met Rudolph voorop. Het verhaaltje is verder redelijk bekend (behalve dan de vreemde toevoeging met de Misfits, die volgens mij nog een vervolg heeft gekregen ook), maar weet ook wel te amuseren. Ook erg leuk dat dit allemaal niet te lang duurt. 50 minuutjes is meer dan genoeg. Het is dan ook gericht op jongere kijkers, maar liefhebbers van stop-motion animatie zullen er volgens mij voldoende charme in vinden. Niet meteen een persoonlijke favoriet, maar voor een keertje kon ik het wel smaken. 2.5*