10 to Midnight (1983)

Eerste uit de reeks van Canon-films met Charles 'Judge, Jury and Executioner' Bronson, ook hier is de moraal weer uiterst curieus maar de film erg vermakelijk. Slasher meets republikeinse propaganda. Voornaamste aanleiding voor Leo Kessler om Stacey als verdachte aan te wijzen is het feit dat hij een masturbatie machine bezit. Welke Charles, zonder handschoenen te gebruiken (!), aan hem voorlegt met de legendarisch woorden: 'You know what this is for, Warren? It's for JERKING OFF!'. 3*

Een babyface serial killer, ik ben daar niet zo kapot van. Of een serial killer die zo in een Calvin Klein advertentie gekund had, of mee had kunnen lopen op een catwalk: glad huidje, perfecte symmetrie... Niet dat dat hier zo heel erg was, maar het kwam wel in de buurt. Geef mij maar de wat lelijkere seriemoordenaar met hoekige, harde trekken.. alhoewel, Anthony Perkins had ook iets vrouwelijks over zich, dus die vlieger gaat niet helemaal op. Al kon Perkins echt een donkere blik hebben en gaf dat slungelige van hem iets griezeligs. Acteerwerk laat het een en ander te wensen over en Bronson is hier allesbehalve cool in vergelijking met Clint Eastwood in Dirty Harry die ik hier vlak voor zag. Zijn politiepartner heeft zo'n echt Ken hoofd, wel erg knap overigens, daar niet van, maar het is net Ken, of een gay pornoster uit de jaren tachtig. Adam Stevens (die naam ook haha...) In de film heet ie trouwens McAnn... Er zit nog een andere acteur in die ook op Ken lijkt, met net zo'n Dallas/Dynasty-look. Veel naakt voor een seriemoordenaarsfilm, ook de moordenaar zelf lijkt voortdurend in zijn nakie te lopen, wat mij steeds aan de narcistische Patrick Bateman deed denken. Laatste scène dat hij poedeltjenaakt over straat zijn slachtoffer achternarent was wel erg op het ridicule af. Toch een ruime voldoende; het verhaaltje was best aardig met een totaal verknipte killer en de film oogde lekker 80's.