Fair Game (2010)

Deze politieke thriller geeft een realistisch beeld krijgt van wat de CIA doet. Het is een portret van Valerie Plame, een geheim agente die in de problemen kwam nadat haar echtgenoot Joseph Wilson een rapport publiceerde over de vermeende massavernietigingswapens in Irak. De entourage van George W. Bush wordt ontmaskerd als een bende leugenaars die het leven zuur maakte van hen die de waarheid naar buiten wilden brengen. In de iets langere director's cut wordt vermeld dat Scooter Libby, de man die de identiteit van Plame lekte, in 2018 volledige gratie kreeg. Dat creëert de indruk dat er niets veranderd is. Bedenkelijk is ook de rol van de media. Zijn zij er om objectieve informatie te verspreiden of om de Amerikanen dom te houden? Er zitten echte beelden in van leugenachtige persconferenties van het Witte Huis, en van Valerie Plame tijdens de eindcredits. Naomi Watts heeft haar uiterlijk goed geïmiteerd. Ze zet een vrouw neer die iets wilde verwezenlijken, maar ongewild in een wervelwind terechtkwam. De titel kan op twee manieren vertaald worden. "Eerlijk spel" zou ironisch zijn; "wild waarop gejaagd mag worden" geeft daarentegen een idee van wat ze die vrouw aangedaan hebben.

goede CIA film, hoewel ik er iets meer van verwacht had. Een mix van stijlen. Klassieke CIA in het begin, een drama op het einde. Naomi Watts overtuigt, Sean Penn voor mij iets minder. Soms wat lastig te volgen en de wijze van filmen sprak me niet altijd aan. Beeld kwaliteit was matig, maar dat kan aan de specifieke transfer hebben gelegen van mijn schijfje. De film wist me niet helemaal in het verhaal te zuigen. Het was zeker een interessante film en je krijgt een (naar mijn gevoel) realistische blik in hoe het white house werkt en hoe de CIA in elkaar zit. En hoewel we het allemaal inmiddels wisten, het blijft ontluisterend hoe het verhaal van de massavernietigingswapens in Irak volledige is gelogen en hoe feiten zijn gemanipuleerd. Stuitend. Al met al geen meeslepende filmavond, maar wel een interessante filmavond. 3 sterren.

Watts en Penn zijn prima gecast in dit biografische drama over CIA-agent Valerie Plame [Watts] die een sleutelrol speelt in een aantal geheime operaties die van cruciaal belang zijn voor de veiligheid van de VS en de wereld kort na de aanslagen van 11 september 2001. Naast haar collega's weten alleen haar ouders en haar echtgenoot Joe Wilson [Penn], een ervaren ambassadeur wat voor werk zij doet. Wanneer Wilson doorziet dat de Amerikaanse regering de feiten verdraait om een conflict met Irak uit te lokken, spreekt hij zich publiekelijk uit en dat heeft onvoorziene gevolgen waardoor het leven van Joe en Valerie volledig op zijn kop komt te staan. IJzersterk spel van beide hoofdrolspelers houden dit boeiend tot het einde en de scènes met Watts en enkele van haar contacten zijn eveneens sterk. De eendimensionale portrettering van de 'slechteriken' doet afbreuk aan de objectiviteit van het verhaal waardoor het niet geheel overtuigd. Gebaseerd op de autobiografieën van Plame en de in 2019 overleden Wilson.