Ferris Bueller's Day Off (1986)

Leuke film, vooral de scene Twist & Shout is hilarisch. De film ademt ook sterk het gevoel van de jaren 80, voor mij is dit heel herkenbaar . Na zoveel jaar valt wel op dat de film erg traag is, maar ach dat word ik ook steeds meer .

Ai. Vroeger vond ik dit een leuke film, maar wat valt-ie genadeloos door de mand nu. Wat een flauwe verzameling toch vrij slecht en fantasieloos opgediste cliches. Misschien dat dat dertig jaar geleden kritiekloos doorkwam door de verschijning van Mia Sara, daar ben ik nu ook niet meer zo van onder de indruk - wat een suf tutje, bah. Het subplotje met Jennifer Grey en Charlie Sheen is dan nog een heel klein beetje leuk, maar te slecht uitgewerkt en veel te weinig. Nee, bah. Maar snel vergeten, en nooit meer herzien.

omdat ik deze week een zware klap heb moeten incasseren in mijn professioneel leven, zag het even zwart voor mijn ogen. Aan wie beter dan Ferris Bueller om raad te vragen en zie, de kleur komt langzaam terug. Geel : de parade scene. Wat doet die daar eigenlijk ? Maar who cares, het enthousiasme spat er vanaf, een ongelooflijk feel good moment met de songs 'Danke Shön' en 'Twist and shout' een zeer sterk Beatles nummer. Nog steeds. Blauw : Save Ferris Bueller. Die details tussendoor waarin de steunbetuigingen voor een doodzieke Ferris in het verhaal sluipen zijn om van te smullen. In elke billboard, lichtreclame, ballon zit er wel iets. Groen : School. Die saaie lessen, hoe karikaturaal ook gebracht, blijven herkenbaar. En die leraars bestaan echt ! Rood : De Ferrari scene. Akkoord, het personage van Ruck is de enige met wat diepte maar die scene is treffend voor frustraties en woede van achttienjarigen. Een schop (tegen de kont van de normen maatschappij) doet deugd maar heeft gevolgen. Oranje : Het happy end. Schitterende finale waar Ferris probeert als eerste zijn huis en zijn bed te bereiken vooraleer zijn ouders thuis komen (die score met de slow motion op de trampoline - knap moment). Toch heeft Ferris tijd om zich voor te stellen aan 2 meisjes die liggen te zonnen in de tuin (lachkramp, iedere keer). FBDO geeft moed, zelfs al is het maar voor even. Daarna de reality check. Het leven gaat vlug. Als je af en toe niet stil staat om rond je te kijken, kun je het missen. Wie zei dit ook alweer ? Anyone ... Anyone ... Anyone ...