Body Bags (1993)

The Gas Station - 3* Leuke opbouw van jonge, aantrekkelijke vrouw die tijdens haar nachtdienst steeds mannen voorbij ziet komen die mogelijkerwijs gevaarlijk zijn. Toch komt de creep uit onverwachte hoek (alhoewel, er wordt op speelse manier op vooruit gewezen). Goede balans tussen humor en bevredigende horror, maar het wordt iets te bruusk afgesloten. Hair - 2.5* Meer humor met een vermakelijk horror-tintje. Ook hier wordt een leuk opzetje gegeven, maar net wanneer het ergens heen lijkt te gaan, is het alweer klaar. Stacy Keach is wel fantastisch als de sneue figuur die zijn mannelijkheid ziet vervliegen als zijn woeste haarbos niet meer is. Eye - 2* Soort kopie van het vorige filmpje (medische ingreep gone wrong), maar het is zo voorspelbaar uitgewerkt dat het nergens verrast. Mark Hamill is op dreef als de psychotische huisman met woedeaanvallen. The Morgue - 3* John Carpenter heeft plezier als lijkschouwer met iets teveel passie voor zijn werk. Sowieso is het mortuarium een aardige setting. Leuke oneliners en steeds met een vermakelijke knipoog naar de kijker als medestander. Zelfs een leuke twist aan het einde.

Een anthologiefilm die uit drie episoden bestaat. Drie aangename horrorverhaaltjes met een behoorlijke dosis zwarte humor. Daaromheen cirkelt een humoristische raamvertelling waarin John Carpenter als morbide patholoog-anatoom omringd door lijken de verhaaltjes inluidt en met zichtbaar genoegen allerhande onappetijtelijke onderdelen uit het menselijke lichaam tevoorschijn haalt. Leuk. De drie vertellingen waren oorspronkelijk bedoeld voor een tv-show à la “Tales from the Crypt”. De show werd gecanceld en van drie verhaaltjes die al gefilmd waren, werd deze anthologiefilm gemaakt. De drie episoden zijn geregisseerd door John Carpenter, Tobe Hooper en (de relatief onbekende) Larry Sulkis. Het resultaat is een aangename film waarin collega-regisseurs Wes Craven, Sam Raimi en Roger Corman ook een aandeel hebben. Niet als regisseur maar als acteur. Aangename filmpjes zijn het. Filmpjes met een bittere of gewelddadige finale die een moraal of een bewustwording bij het hoofdpersonage illustreren die uiteraard veel te laat komt. Alle verhaaltjes hebben zo’n markante ironische twist aan het eind. In alle filmpjes kampen de personages met angsten die hen tot idioot gedrag aanzet. Dat gedrag wordt overdreven en soms zelfs cartoonesk weergegeven en dat is leuk en verontrustend tegelijk. Angsten laten mensen rare dingen doen. Daarbij maakt het niet uit of een angst een rationele of een irrationele oorsprong heeft. De angsten zijn hier in ieder geval goed voor spannende en grappige gebeurtenissen. Body Bags is een vermakelijke horroranthologie met drie geslaagde verhalen. Fijne ironie, meeslepende verhaallijnen, prettige personages en referenties naar de gelijknamige reeks horrorcomics uit de jaren 50 zorgen voor een fijne filmbeleving.

Lijkzakverhalen... Welkom in Carpenter's horrorclubje. Body Bags ligt als omibus In het verlengde van Creepshow (3*), Tales of the Crypt (3*), Nightmares (2,5*) en Necronomicon (3*) . Drie losse griezelverhalen met veel humor. Het hele tweede verhaal met Stacy Keach die geobsedeerd is door zijn haartooi is daarvan het beste voorbeeld. Het eerste "gas station" verhaal was minder origineel, en toont veel gelijkenissen met het "Terror in Topanga" verhaal uit de film "Nightmares". Laatste met Mark Hamill die het oog van een necrofiele serial killer getransplanteerd krijgt is dan weer de goorste aflevering. Vermakelijk is het wel hoewel voor mij meer door de humor is dan door de spanning en horror, en mede dankzij het feest der herkenning met een hele schare acteurs, top models, zangeressen, filmlui die erg gekend zijn : Sheena Easton, Roger Corman, Wes Craven, Twiggy, Debbie Harry..