Vérités et Mensonges (1974)

Misschien wel Welles' meest moeilijke film om in te komen. Ook wanneer deze regisseur voor documentaire gaat mag je verwachten iets te zien wat je hiervoor nog nooit gezien hebt en ik gok dat het ook niet snel nagedaan zal worden. Het is een groot spel tussen wat echt en nep is en Welles betoog lijkt te zijn dat een charlatan en een kunstenaar wellicht hetzelfde zijn en dat het nog het best met goochelkunst te vergelijken is (en daarmee vat ik het plat en oneerbiedig samen). F For Fake is in ieder geval een wel heel bijzonder werkje.

”What we professional liars hope to serve is truth. I'm afraid the pompous word for that is "art".” Een leuke eigenzinnige documentaire, zoals je ze niet snel tegen zult komen. Welles speelt hier met de kijker en goochelt, soms zelfs letterlijk, met de waarheid en de leugens. Ik met niet echt in kunst geïnteresseerd, maar hier heeft het bij vlagen best iets boeiends. Vooral het vraagstuk waarom een vervalsing niet zoveel waard zou zijn, als het bijvoorbeeld precies zo geschilderd is als een echte Picasso, is er zeker eentje om over na te denken. Welles is hier prominent in beeld en heeft duidelijk veel plezier gehad in het maken van deze documentaire. Vooral de manier waarop F for Fake geschoten is, is erg afwisselend. De laatste minuten komen niet echt als een verrassing. Het mag dan misschien niet zo diepzinnig zijn als andere films van Welles, maar het is vooral de fun-factor waarmee Welles deze keer zijn punten weet te vergaren. 3,5*

Nee, totaal niet mijn smaak. Leuk idee maar te veel geneuzel in de marge en visueel ook niet bepaald boeiend. Echt heel veel meer kan ik er ook niet over kwijt. Dit ding is niet per se slecht (vandaar dat de laagste score me iets te zwaar aanvoelt) maar ik vond er echt niets aan. Welles heeft wel een fijne vertelstem, jammer alleen dat hetgeen hij zei me niet boeide. 1,0*.