The Grey Zone (2001)

Dit was geen pretje om naar te kijken, afschuwelijk, een soort nachtmerrie met je ogen open. Een levensechte pikzwarte film waarvan je niet wil dat het echt is. Voeg de categorie "horror" maar toe als genre. De tekst alleen al aan het begin van de film, die uitlegt wat een 'Sonderkommando' is, doet al gruwelen. Vanaf de eerste seconde word je de film in getrokken, het weet het barbaarse treffend over te brengen. Het camerawerk doet daarin mee, omdat de cameraman meer dan eens deel lijkt uit te maken van de groep en door de andere spelers gewoon aangekeken wordt. Dat geeft nog meer de indruk dat je er deel van uit maakt en dat je ergens bent belandt waar je helemáál niet wil zijn. En vroeg of laat komt het antwoord in je op, op een vraag die niet gesteld wordt: wat zou jij doen in zo'n situatie? IJzersterke film die diep graaft, tot in de ingewanden van Auschwitz, en van de menselijke geest. Te naar om aan te raden, en te goed om aan voorbij te gaan. Dikke 4*

@ Loveleyboy Het Sonderncommando werd ook goed gevoed, de arbeiders in Birkenau (waar het Sondercommando geen contact mee had) niet zozeer, hoewel er natuurlijk uitzonderingen waren als je een goed baantje kon krijgen in 'Canada' bv. Ik heb het boek gelezen en de dokter in kwestie kwam niet veel in contact met de hoofdmoot van de bewoners van Birkenau die er inderdaad vreselijk uitzagen. Dat is altijd een beetje moeilijk uit te beelden in films natuurlijk, maar hier redelijk geslaagd. De mensen die hier in beeld komen zijn niet de gevangen, het merendeel, die zichzelf dood moesten werken. Veel details die hier in de recensies nogal makkelijk als onjuist aan de kant worden geschoven komen rechtstreeks uit het boek: de vlammen uit de schoorstenen bijvoorbeeld noemt hij herhaaldelijk. Die dames waar jij het over hebt beschrijft hij ook in zijn boek: ze zagen er allemaal slecht uit en geen enkele van hen had iets aantrekkelijks. Een best opvallende observatie die ik me dan ook nog kan herinneren en die klopt wel met goed de vrouwen in beeld gebracht werden in de film. Het is ook het verhaal van een Hongaarse arts die een relatief geprivilegieerde positie had in het kamp en niet, zoals in Saul Fia gaskamers moest kuisen of as in de rivier moest scheppen. Sommige dingen zijn overduidelijk onjuist, zoals het orkest dat speelde, aan andere dingen twijfel ik nu een beetje. Dat gras zou best eens kunnen kloppen: andere kampen hadden ook delen die zeer vriendelijk voor het oog waren, puur ter geruststelling van de toekomstige slachtoffers. Over de sprinklers durf ik geen uitspraak te doen, want dat kan ik me niet herinneren. (Ik zou het wel vreemd vinden als zo'n niet kloppend detail in de film hadden opgenomen eigenlijk.) Samen met Saul Fia is eigenlijk de meest realistische film over Auschwitz en de holocaust. En de formulering 'de groten van het holocaust-genre' is, wees eerlijk, vrij bizar.