Wendy and Lucy (2008)

Weer een fantastische rol van Michelle Williams. Ik vind haar een uitstekende actrice. Of het nu een Hollywoodfilm is of een kleine independent film als deze, het resultaat is zoveel meer met haar. Zeker in zo'n minimalistische film als deze kan dat tellen. Want meer dan een "meisje zoekt hond" verhaal is dit niet. Of toch wel: het waanidee van een beter leven elders is tekenend voor bepaalde verpauperde delen van de States. Wendy houdt haar budget goed bij maar is niet voorzien op het onvoorziene (de auto die het niet meer doet) en belandt hierdoor in een marginaal en eenzaam bestaan. Het einde is treffend (de hond is beter af dan het baasje ) en het is nog maar de vraag of Wendy haar doel zal bereiken. Daardoor vond ik het ook droevig. Ik moest bij deze film hard denken aan Steinbecks werken. En ook aan Into the Wild, maar dan volledig ontdaan van de romantiek errond.

“You can't get a address without an address. You can't get a job without a job.” Degelijke film over een jonge vrouw die samen met haar hond vanuit haar auto leeft en een beetje doelloos rondreist. Wendy heeft weinig geld, en als ze na een arrestatie voor winkeldiefstal terugkeert bij de supermarkt is haar hond verdwenen. Wendy heeft wel eens beter dagen gekend zullen we maar zeggen. Michelle Williams is altijd wel sterk in dit soort rollen en Wendy is ook een persoon waar je medelijden mee hebt, maar die je soms ook een schop onder haar kont wil geven. De laatste scene tussen Wendy en haar hond is sterk, en dat de hond beter af is dan haar baasje is veelzeggend.

Tja, ik houd normaal echt van dit soort films. Met pijn in het hart twee sterren. Het raakte me niet. Voor mij té langzaam. En langzaam is niet erg, maar dan moet er wel een bepaalde spanning in zetten. De stilte en traagheid moet een functie hebben. Deze film had ik kunnen missen. Tegenvaller.