Gruz 200 (2007)

Uitermate zwart beeld van de communistische heilstaat op z'n laatste tenen. Film is ongeveer net zo "vrolijk" makend als Irreversible, Repulsion of Martyrs. Kortom: Gitzwart maar het komt aan als een vuist in je gezicht. Meesterwerk!

Toch erg matig, vooral omdat het allemaal weinig subtiel was en me uiteindelijk ook helemaal koud liet. Ik vond dat 'mishandelen' eigenlijk ook wel meevallen (en dan hebben we het gewoon over verkrachting, maar echt ondersteboven raak ik al niet snel meer). Wel fraaie beelden van een uiteenvallend land, mooi in haar lelijkheid en in erg leuk contrast met al die vrolijke popliedjes. Maar was het verdere verhaal van een beter niveau geweest dan had ik de film allicht een stuk beter gevonden, zeker ook die tijd waarin het speelt was dan misschien wat meer gaan leven. Nu liep het tegen het karikaturale aan. Nu was het op momenten vooral saai. 2,0*.

Weer eens een fijn stukje misantropie van onze vrienden uit het Oosten. In de film zien we een politieman ongestraft misdaden en moorden plegen, en met een sadistisch genoegen een meisje ontvoeren en zowel fysiek als mentaal martelen. Niet dat de rest van de mensen in de film veel beter is, moreel failliet geldt eigenlijk voor bijna iedereen hier. Inclusief, bij extensie, het systeem. Zoals bijvoorbeeld de professor die liever een onschuldig man laat sterven dan het ongemak ondergaan om te getuigen voor de rechtbank, de hele politiemacht die zonder problemen Zhurov laat moorden, en ook Antonina die na wraak te plegen op Zhurov dat arme meisje gewoon achterlaat. Het is mijn eerste kennismaking met Balabanov, en het zal ook zeker niet mijn laatste zijn; dit was een donkere, intrigerende film die soms overkwam als het Russische equivalent van een Hollywood-misdaadthriller (inclusief soms ondoorgrondelijke beslissingen), maar ook regelmatig een onverwachte kant op keerde. Inclusief een naargeestigheid die je niet al te vaak tegenkomt; de scenes met het meisje zoals bijvoorbeeld de verkrachtingen, maar ook hoe zij uiteindelijk naakt vastgebonden tussen twee wegrottende lijken kwam, en ook nog eens achtergelaten werd, zo gitzwart heb ik ze zelden gegeten. Ik ga nog even bijkomen van deze stomp in m'n maag.