The War of the Worlds (1953)

Iets minder gestoord aan de christelijke boodschap als het heerschap hierboven, maar het had inderdaad geen aandacht hoeven krijgen. Kan zeggen dat deze versie van War Of The Worlds verder verrassend fris is. Zeker zijn tijd ver vooruit! Er zit vaart in deze film. Natuurlijk moet het verhaal op gang komen, maar daarbij heb ik me niet hoeven vervelen. De aliens komen al snel. Het beeld is daarbij in kleur; ook weer een aangename verrassing. de actie mag dan wel verouderd zijn. Het is nogal bloedeloos en weinig explosies, maar desondanks niet vervelend om aan te zien. Ik denk alleen wel dat je een bepaalde voorkeur voor nostalgia moet hebben om het te kunnen waarderen. Waar War of the Worlds wél erg goed scoort, is de angstfactor. De personages komen vrij overtuigend over. Daarnaast is dit eindelijk een film waarin niet slechts een dorpje wordt lastiggevallen, maar de wereld dreigt te vergaan. De focus gaat de wereld over. Niet enkel Californië, al gaat daar natuurlijk wel de aandacht naar uit. WotW straalt ook een beetje de angst voor de Sovjets en de op de loer liggende nucleaire oorlog en de film weet dat gevoel ook op de kijker over te brengen. Dit is een prima verfilming van het boek van Welles. De designs mogen er zeker wezen. Zelfs Spielberg ging er met enkele ontwerpen vandoor.

En weer één uit de oude doos, en net als Assault on Precinct 13 een orgineel van een remake die bijzonder matig is. Een orgineel dat mij ook ditmaal weer vele malen beter bevalt. Het script toont al veel meer gelijkenissen met het boek van Wells. Een neergestorte meteoriet die men probeert open te krijgen en tenslotte bewaakt. Het moet gezegd worden dat het zich andermaal niet in Engeland speelt, maar dat is overkomelijk. Ondanks dat karakters en dialogen niet bepaald de diepte ingaan, en de speelduur beperkt, gebeurt er toch nog veel en komen er veel momenten uit het boek naar voren. Helaas wordt de scene in het huis hier lichtelijk afgeraffeld en is die in de 2005 versie beter met het gebeuren in de kelder. De '54 versie wint het van 2005 wat mij betreft met twee vingers in de neus. De ouderwetse uitstraling en oude special effects hebben een bepaalde charme, bovendien stoor ik me bijzonder aan dat vreselijk gezin rond Ray, Tom Cruise, die gevolgd wordt in 2005. Hoeveel ook niet helemaal zuiver naar het boek is '54 een kostelijke film om te zien met een ontknoping die tot op het laatste duurt. En subtiel refereert aan een nucleaire oorlog en een vijand die technologisch verder is. Het pro religieuze moralistisch einde dat een ander lijkt te zien vind ik reuze meevallen. Het is een feit dat het geloof in die tijd uiteraard meer aangehangen werd en dus iets is dat in het tijdsbeeld gezien moet worden, dan is er het fenomeen dat als de wanhoop nabij is, men zich extra naar God keert in een poging tot redding en anders vergeving. Tenslotte zegt de professor zelf dat men een wonder nodig had, om tenslotte naar de schepping te refereren. Als de film en zijn ontknoping zo pro religieuze zouden zijn waarom loopt de dominee dan zijn dood tegemoet? Daar win je geen zieltjes mee dacht ik. The War of the Worlds is voor mij dan ook een meer dan prima film die naar mijn mening ietsjes te matig beoordeeld wordt.

Nog steeds prima te doen met ook een fijn tempo. In tegenstelling tot veel ander werk uit deze tijd vond ik de speciale effecten erg overtuigend, en gelukkig beperkte men zich niet tot één of twee exemplaren (detail: toen ze met dat vliegtuigje moesten noodlanden zag je er nog enkele in de achtergrond opduiken, zodat je echt het idee kreeg van een totale invasie, iets wat je je in veel andere producties meestal maar moet voorstellen, omdat de aanwezige "scientist" het zegt).