Streets of Fire (1984)

Goeie film waarin een zangeres wordt ontvoerd door een motorbende. Het verhaal is wat aan de simpele kant, maar dit wordt goedgemaakt door de vlotte en hier en daar stijlvolle montage. Een mooie aankleding (een soort mix van de jaren '50 en jaren '80). Stoere personages en stoere muziek. Willem Dafoe doet het leuk als de bad-guy. Een nipte 4.0 sterren vanwege het begin- en eindnummer.

Bijzonder fraai camerawerk van Andrew Laszlo maakt vooral de actiescènes in het eerste uur van deze vermakelijke pulpthriller een lust voor het oog. Met felle primaire en secundaire kleuren flitst het verhaal aan je voorbij, terwijl Willem Dafoe - in één van zijn eerste filmrollen - een memorabele schurkenrol neerzet als de leider van een motorbende die een concert verstoren en rockzangeres Ellen Aim [Diane Lane] ontvoert. Ellens manager en vriendje Billy Fish [Rick Moranis] doet een beroep op Tom Cody [Michael Paré], een huurling en tevens Ellens ex-vriendje. Maar Tom doet niets voor niets en ziet zich bovendien opgezadeld met McCoy [Amy Madigan], een eigenzinnige jongedame die niet met zich laat spotten. Het is jammer dat de stijl in het laatste kwart wat wegzakt en dat de film uitgaat als een nachtkaars, maar dit is grotendeels scherp gemonteerd, prachtig vormgegeven en regisseur Walter Hill zorgt ervoor dat het acteerwerk van zijn cast aansluit bij de luchtige toon van deze amusante actiethriller. Let op Bill Paxton als een barman met iets teveel praatjes!

Die momenten met muziek en elliptische montage zijn echt fantastisch. Sowieso onderscheidt de film zich door de heerlijke soundtrack en in mindere mate de editing. Verder ook mooi geschoten en het zwakke acteerwerk en de foute dialogen maken het alleen maar leuker. Ondanks de muziek ook ergens wel een Carpenter sfeertje. Plot is behoorlijk uitgekleed en had meer mee kunnen worden gedaan maar verder fijn hoor.