Toon Hermans: De Kleuren van een Clown (2005)

Mooi portret en intiem document over een fantastische cabaretier. De gebruikelijke cabaretiers van nu en beelden uit zijn theatershows komen plichtmatig voorbij, maar het zijn vooral de verhalen van de bandleden over de échte Toon Hermans die interessant zijn. De persoonlijke verhalen waarin deze ogenschijnlijk vrolijke clown ook gewoon boos, perfectionistisch, brutaal en droevig blijkt. Fijn dat dit portret niet enkel gevuld is met "Toon was geweldig" quotes. Je krijgt echt een mens te zien. Mede door deze interessante persoon valt op hoe kort de film eigenlijk is. Het lijkt erop dat men in dit portret maar enkele facetten heeft kunnen aanstippen, maar dat er veel meer te vertellen was. De film had van mij in ieder geval nog wel een stuk langer gemogen. 3,5 sterren.

Toon Hermans was een cabaretier als geen ander. De humor was simpel, maar toch ook geraffineerd en zeker doeltreffend. Daarnaast voelden zijn shows heel persoonlijk. Ik zal nooit een groot fan worden van zijn liedjes, maar het is wel mooi om te zien dat hij er zijn ziel en zaligheid in legde. Ik kan er soms uren naar kijken en het verveelt nooit. En natuurlijk is het zo dat Toon ook gewoon nog steeds leeft in de regio waar ik ben opgegroeid, niet ver van Sittard. Toen ik gisteravond een wandeling maakte, kwam ik al gauw langs een huis waar, jawel, Toon Hermans op een groot tv-scherm werd bewonderd. De Kleuren van een Clown is een alleraardige documentaire, omdat je een duidelijk beeld krijgt van Toons jeugd, zijn eerste stappen, zijn hoogtijdagen en natuurlijk de laatste jaren. Fijn dat zowel zijn kinderen als zijn bandleden aan het woord komen en inderdaad, zoals hierboven al terecht benoemd wordt, een open en eerlijk beeld geven over hem. Het is niet alleen maar één grote loftrompet en dat maakt het natuurlijk wel een stuk echter. Met de bijdragen van bijvoorbeeld Paul de Leeuw en Youp van 't Hek kon ik iets minder, maar ik neem ze graag op de koop toe. Wel vond ik het jammer dat de documentaire voor mijn gevoel toch wat aan de korte kant was. Met name de laatste fase van zijn leven voelde kort samengevat, waardoor het naar mijn mening vrij 'plots' eindigde. Uiteindelijk geen grote ramp, maar het zorgt er wel voor dat dit toch iets meer als een losse tv-uitzending voelde dan ik eigenlijk gehoopt had. Desondanks moge het duidelijk zijn dat dit een aanrader is voor eenieder die van het werk van Toon Hermans kan genieten. De film geeft een duidelijk beeld van hoe de man in elkaar stak en biedt ook interessante beelden van hoe het er achter de schermen aan toe ging, zowel tijdens de repetities als vlak voordat hij op moest. 3*