Dagen zonder Lief (2007)

Gemiddeld filmpje zonder echte climax in verhaal of regie. En dan volstaat een (beperkt) kransje topacteurs helaas niet. Lichte teleurstelling, want had hier meer van verwacht!

Tijdje laten bezinken... maar ook een weekje later draagt mijn gezicht nog altijd een glimlach bij de herinnering aan deze film. De centrale thematiek van een vriendengroep die uit elkaar groeit en waarvan de leden al dan niet zoeken naar wat ze nog gemeenschappelijk hebben is niet nieuw (I vitelloni, The big chill, Return of the Secaucus 7, Peter's friends, About Alex, Beautiful girls, ...), maar wanneer het fris wordt gedaan, met pakkende hoofdrolspelers en de juiste mix van gravitas en onderkoelde humor (zoals hier) blijft het toch een emotionele ervaring. En dat zegt iemand die niet als twintiger in zo'n jeugdige vriendengroep zit, en die ook niet als dertiger met bitterzoete gevoelens op zulke vriendschappen terugkijkt – maar het zoeken naar je eigen plaats en het bepalen van je verhouding ten opzichte van andere mensen is nu eenmaal iets van alle tijden.

Ik heb nu alle films van Van Groeningen eindelijk gezien. Deze hangt er wat tussen wat mij betreft. Degelijke film, leuk om volgen, maar spectaculair wordt het nooit. Een film uit het alledaagse leven van enkele vrienden die met het huisje-tuintje-boompje elk hun eigen weg wat gaan. Er is er natuurlijk altijd eentje die in zijn puberteit is blijven hangen en natuurlijk is er ook steeds een geheimpje dat boven water moet komen. Fijne cast, goed spelende cast ook en dat vertaalt zich ook in de boeiende personages met elk hun besognes. De film is grotendeels opgenomen te Sint-Niklaas, althans wat de autofragmenten betreft. Leuke uitsmijter ook in Frankrijk waar de sleur even vergeten werd en de mannen terug even jongetjes werden. Jammer dat ik de ondertiteling wat miste, niet dat ik het als Vlaming niet begreep, maar het had wel geholpen zodat ik minder hoefde te luisteren dan te kijken.