Seven Brides for Seven Brothers (1954)

Heerlijk hersenloos vermaak uit de oude Hollywood doos, en met een geniale apotheose. Topproductie!

Goeie film over een houthakker die samenwoont met zijn zes broers en op zoek gaat naar een vrouw. Een leuk gegeven waarbij de titel de lading dekt. Nogal conservatief allemaal, maar wel vermakelijk. Vrolijke liedjes en de scene met de schuur is het hoogtepunt (uitstekende choreografie van zowel het dansen als het vechten). Met gemak 3.5 sterren.

Mijn moeder vindt dit zo ongeveer de beste film ooit - ze is 93 nu, licht dement en diep in de fabeltjesfuik. Maar zelfs dan geeft ze nog toe dat het vooral is omdat ze ooit verkikkerd was op Howard Keel, inclusief zangstem - over het verhaal moet je niet vragen, want daar weet ze niets meer van. Je kan er op twee manieren naar kijken, door de nostalgische blik van mijn moeder, en daarbij vergeten dat de omgangsvormen die je in de film langs krijgt in haar jeugd al ver uit de tijd waren. Of met de bril van nu, en dan is het wel heel, heel erg, ehh, 'ouderwets' allemaal. Toch, binnen de kaders van het keurslijf is Milly overduidelijk de baas, net als mijn moeder dat altijd was - en nog steeds denkt te zijn. Gelukkig leven we niet meer in die tijd, en zijn zowel man als vrouw nu veel vrijer in de invulling die ze voor hun leven kunnen kiezen, en kunnen we deze film beschouwen als een curiosum uit een vervlogen tijd. Als een familiealbum, waarin alleen de positieve zaken opgenomen zijn, en de negatieve onbesproken blijven. Goed dat we als mensheid verder gekomen zijn. En ook wat jammer dat de musical niet mee achtergebleven is in die tijd. Oh, voor de volledigheid, ik vond het verder een best slechte film, met de bordkartonnen achtergronden, de gezochte liedjes, de halfhartige acteerprestaties, de musical onzin, alle overdreven gedoe en te veel opgedrongen moraal. En nee, vrouwen kidnappen leidt in het echt nooit, nee echt nooit tot een happily ever after.