Bodom (2016)

Prima thriller met inderdaad een sterk Main theme. Het verhaal lijkt niets nieuws te zijn en vooral voorspelbaar, maar niets is minder waar. Halverwege verandert je gematigde interesse naar een aandachtige kijker die geniet van een origineel, spannend verhaal met een aantal verrassingen en sfeervolle momenten. 7/10

Finse slasher die best sterk en sfeervol geregisseerd is, en enkele twists in petto heeft, maar inhoudelijk ook steken laat vallen met enkele indrukwekkende dwaasheden. Dat van die nude pics die eigenlijk niet bestonden vond ik echt niet werken. Dan verder in de film... als het de bedoeling is dat we het spannend vinden omdat de meisjes in levensgevaar zijn, dan slaan ze de plank mis, want met wat die meiden daarvoor deden heeft niemand sympathie voor hen . Het einde was er ook snel aan gebreid. Het is okay om een wat afwijkende slasher in gedachten te hebben, maar het moet dan ook nog allemaal wat steek houden. En als slasher zelf mocht het wat stouter.

Regisseur Taneli Mustonen gebruikt de echte gebeurtenis van de Lake Bodom-slachtingen als inspiratie om deze film te schrijven en dit komt uiteindelijk op bijzondere wijze bij elkaar. Met name de gelikte visuele invulling valt op, waarbij de cinematograaf Daniel Lindholm uitstekend bijdraagt om een surrealistische en grimmige sfeer op te roepen. Het werk van de Finse componist Panu Aaltio mag ook zeker genoemd worden als effectieve pion voor het positieve eindresultaat. Het werk van deze drie heren draagt Lake Bodom met gemak boven de gemiddelde horrorgrens uit, want van enkele inhoudelijke elementen hoeft Mustonen geen bijdrage te verwachten. Zo is het acteerwerk niet bepaald sterk en ogen de slasherscenes wat te tam om noemenswaardig te zijn. Gelukkig wordt de film regelmatig in een nieuwe richting geworpen waardoor het uiteindelijke gebeuren aardig en vooral verrassend wegkijkt. Het is spijtig dat Mustonens tocht naar Amerika niet zo sterk heeft uitgepakt als zijn Finse voorganger.