Are We There Yet? (2005)

Beetje flauw dit... stelletje kinderen die een man lastig vallen. Als er echt niets anders op is kun je een poging wagen, maar gieren en brullen is het sowiezo niet. En die standaardverhoudingen tussen Nick en Suzanne ( Nick probeert haar kalm en zoetjes binnen te slepen en Suzanne lijkt niets aan haar hoofd te hebben.. ) doen ook niet veel goeds. Het is weg te kijken maar 90 minuten is echt het maximum, zoals de titel zegt.

Echt slecht! Wat een drama. Na Persuit of Happyness te hebben gezien, had ik zin een makkelijke komedie. Jammer genoeg was dit in mijn ogen geen komedie. Ik heb in totaal twee keer moeten glimlachen. Deze film bevat slecht acteerwerk en veel cliché gebeurtenissen. Nu vind ik een cliché film niet zo heel erg, zolang die niet irriteert en onderhoudend is. Jammer genoeg was het in deze film wel het geval. Ik heb mij vrijwel aan alles geïrriteerd. En laten we het einde niet vergeten: die was zo ontiegelijk slecht, dat ik een beetje moest lachen. Alsof ze op het einde moe waren, en dus slecht gingen acteren. Zo nep en cliché, bah! Zwarte komedies vind ik top, alleen niet deze. En ook jammer van die Navigator.