Night on Earth (1991)

Eind 2008 voor het laatst gezien en dus werd het hoog tijd voor een herziening! Gelukkig blijft de film ook bij de 2de kijkbeurt erg vermakelijk. De verhalen staan op zich maar maken tegelijkertijd een mooi geheel. Comedy en drama elementen worden goed met elkaar afgewisseld en daardoor is het een film geworden die aan de ene kant indrukwekkend en menselijk is maar aan de andere kant ook fijne humor heeft. Laten we vooral ook niet vergeten dat de mooie nachtbeelden van de steden erg veel sfeer brengen en de muziek daarbij niet alleen past maar de beelden ook een extra rustgevend gevoel geven. Vooral verhaal 1, 2 & 5 zijn erg goed maar ook 3 & 4 zijn passend in dit geheel. In 2008 gaf ik 4 sterren, en daar ben ik het nog steeds mee eens.

Als het nu om een priester gaat die zoveel weegt als een kardinaal of om een blind meisje dat niet weet dat blinden een donkere bril dragen omdat ze nog nooit zo iemand gezien heeft, humor zit onweerstaanbaar verweven in deze luikjesfilm, waarvan het tweede luik met Giancarlo Esposito en Armin Mueller-Stahl onweerstaanbaar hilarisch grappig is. Heb tevergeefs gezocht naar een duidelijke rode draad, tenzij dan het onbegrip tussen mensen, er als ééntje kan gelden : de castingwoman die niet begrijpt dat het meisje liever mekanieker wordt dan filmster, de man die al wat on-New Yorks is ridiculiseert, de chauffeur die een leven als blinde als ondoenbaar acht, de man zonder greintje respect voor de priester of de man die andermans ongeluk als pietluttig beschouwt tov wat hem overkwam... Niet de eerste film over de lotgevallen van een taxidriver in een grootstad, maar deze van Jim Jarmusch - wat heeft die man al mooie prenten gemaakt - is toch heel knap en getuigt van vakmanschap. Is de locatie uiteraard eenvoudig, er zijn voldoende, kleurrijke sfeerbeelden van de nachtelijke metropool en valt er toch ook te genieten van de uitstekende acteerprestaties van zowat alle chauffeurs en hun klanten en uiteraard van de gevatte, vaak pikante dialogen.

Fijne film van Jarmusch die hier een portret neerzet van een taxichauffeur en de relatie met zijn klant. Een plot is er niet behoudens de taxirit zelf van twee mensen die elkaar ontmoeten en tijdens de rit aan de praat raken met elkaar. De film bestaat eigenlijk uit 5 afzonderlijke ritten en verhaaltjes uit diverse steden in de wereld, telkens gefilmd na zonsondergang of ‘s nachts. Niets bijzonders lijkt het, ware het niet dat de aanpak van Jarmusch erg fris is. De verhalen zijn interessant en de interactie tussen de personen is boeiend. Ook de humoristische component is aanwezig en voegt iets extra toe. Zeer van genoten en elk verhaal heeft zo zijn eigen insteek. De liefde voor het taxirijden staat centraal. NY vond ik wel een hele toffe, maar ook Helsinki bvb was fijn om te zijn. Rome was nogal druk met Benigni als acteur. Kan best begrijpen dat die dan wat afschrikt.