Little Women (1949)

Een uitgesproken aan naïviteit grenzende braafheid, sentimenteel, romantisch, een scheut melo en Hollywood die zijn beste decors bovenhaalde terwijl Mervyn Le Roy zorgde voor knappe beeldcomposities en dat allemaal in kleur en ge krijgt een familiefilm bij uitstek. Bovendien zijn de little women niet de eerste de beste met "sweetheart" June Allyson in de hoofdrol en een stel jonge sterren,aan het begin van een grootse carrière, en allemaal uitstekend in hun rol. In de eerste plaats voor sentimentele, romantische zielen, maar zeker niet op neerkijken. Pure Hollywood-nostalgie.

Al vele malen gezien en lastig op DVD te krijgen, maar daar was hij dan weer, onlangs op de BBC. Zoals mijn medegebruiker Movsin hieronder al opmerkt, is dit een film waarbij het glazuur van je tanden springt. Je kan volgens mij een flink essay schrijven over alles wat er fout is aan deze film. En toch, hoe komt het dat ik opnieuw in die nepdecors wandel en meeleef met het wel en wee van Meg, Amy, Beth en Jo ? Gewoon, omdat het een onweerstaanbaar verhaal is, en zeker een van de meest charmante films die ik ken. In onze "wrede" tijd van hufterigheid en IS, voelt Little Women aan als een warm bad, en is het een film bij uitstek om met enige weemoed terug te kijken naar de tijden van weleer, al is het ook maar voor even. Zo, opa heeft gesproken !!

Little Women is ondertussen 7 keer verfilmd en enkele versies vielen terecht in de prijzen. Dit is de 3e versie die ik zag (na 2019 en 1933) waarbij je dus het bekende verhaal al snel gaat vergelijken maar vooral de andere actrices van het hoofdpersonage Jo (Katherine Hepburn in 1933 en Soairse Ronan in 2019). Uiteraard hebben ze dezelfde bron, maar de film van 1949 nam script en muziek over van 1933 en leunt dus ook dicht daar tegen. June Allyson doet haar best om Hepburn te doen vergeten. Een andere invulling en bijna onmogelijk op te boksen tegen Hepbrun, maar June Allyson doet het best goed en past mooi in deze '49 versie. De kleuren en aankleding zorgen voor een mooiere film dan in 1933, maar in tegenstelling tot andere films domineert het hoofdpersonage Jo veel meer het verhaal, terwijl in andere versies daar ook de nodige karakter verdieping was. Nochtans zien we hier toch ook Elizabeth Taylor en Janet Leigh aan het werk. Andere troeven dus, maar liefhebbers van Little Women zullen hier evengoed van genieten.