Moon 44 (1990)

Ik herinnerde mij een ontzettende, niet al te beste b-film maar bij herzien viel het enorm mee. Met mooie sets: alles ziet er gedetailleerd, oud en lekker vies uit. Het idee van de "used future" uit Star Wars is goed overgenomen. De effecten zijn goed en godzijdank is er geen cgi, dat is het fijne van een begin jaren 90 film. Ik kon hoofdrolspeler Michael Pare prima uitstaan en de muziek is ook naar behoren. Grootste minpunten zijn de bezwete varkenskop van Leon Rippy als de sergeant en het haar van Cookieman Stephen Geoffreys. Verder een wat afgeraffeld einde (Stone zijn shuttle is vernield hoe heeft hij terug kunnen reizen?). Leuke (en niet altijd fraaie) details: -Neanderthaler Brian Thompson die blij mededeelt dat hij het literaire boek met sonnetten uitgelezen heeft, deze is toch het meest om je bij te bescheuren; -Bijna iedereen is continue bezweet. Het zal lekker geroken hebben op de set. MIsschien ontbreekt het in de toekomst aan goede airco? Je ziet wel ouderwetsche ventilatoren... -Alle navigators zijn nerds, alle piloten zijn opgepompte sportschooljongens; -Alle deuren hebben een ingebouwde stoommachine: misschien hadden ze een fiks aantal uit het disco tijdperk in de uitverkoop; Nerd Dean Devlin zou later blijvend gaan samenwerken met Roland Emmerich.

Zo slecht vond ik 'm niet. Zag er zeker niet knullig uit: de Sci-Fi sfeer zag er fijn uit, zelfs een beetje Blade Runner achtig in enkele scènes, en hoewel het allemaal niet veel voorstelt blijft het toch onderhoudend. Je ziet wel dat dit een blueprint is voor Emmerichs latere films. Het knulletje die in zijn kakker wordt gepakt door de stoere gevangene is een cliché om hard mee te lachen. Vreemd genoeg zijn het net de actiescènes die tekort schieten in Moon 44. De finale scène waarin de basis aangevallen wordt door de concurrentie zag er echt niet goed uit. Verder heb je een hoop bijrolacteurs in de hoofdrol zoals Brian Thompson in zijn zoveelste ruige hersenloze rol en Michael Paré die nog minder charisma heeft als een zak aardappelen. Toch vind ik de film gezien het beperkte budget, geen totale mislukking.

Visueel nog best de moeite waard, met aantrekkelijk Aliens-achtig production design en leuke technische snufjes, maar inhoudelijk houdt dit niet bepaald over. De cast bakt er ook weinig van. Dean Devlin, later met Emmerich verantwoordelijk voor grote hits als Stargate, Independence Day en Godzilla, is hier één van de hoofdrolspelers en doet het helemaal zo slecht nog niet. Kon dat maar gezegd worden van de rest van de akteurs. Maar goed, met Malcolm McDowell en Stephen Geoffreys in de cast is de film natuurlijk wel direct cult.