The Witches (1990)

Dé film die mij als kind slapeloze nachten gaf. En na vele jaren dit terugkijkend, snap ik het nog steeds wel. Want ja, The Witches is overduidelijk een kinderfilm, maar bevat oprecht wel wat enge momenten. Durf te stellen dat de film enger is dan een hoop horrorfilms. Sfeervoller sowieso! De openingsscène waarin oma het verhaal vertelt van een meisje dat ze kende is bijvoorbeeld al fantastisch. Heel sprookjesachtig en toch ook enorm creepy. Stiekem is deze opener misschien wel het beste moment uit de hele film. En dan is Anjelica Huston nog niet eens op het toneel verschenen, moet je nagaan. Want de scène waarin zij in een hotelzaal haar onderdanen toespreekt is ook niets minder dan briljant. The Witches is spannend, avontuurlijk, geestig en af en toe doodeng. Op veel vlakken eigenlijk de perfecte kinderfilm. Oké, er zijn wel wat minpunten. Zo begint hoofdrolspeler Jasen Fisher wel erg snel te vervelen, hij is een wat vervelende acteur. Deels door zijn spel, deels doordat Luke gewoon een beetje een suf personage is. Maar het grootste minpunt van de film is toch wel het einde. Tot schrik van velen - inclusief auteur Roald Dahl - heeft men een vrij van de pot gerukt happy eind aan de film gegeven, waarin Luke weer een kind wordt dankzij een goede heks. Een goede heks, die ook op compleet ongeloofwaardige wijze ineens van haar geloof afstapt, letterlijk van het één op het andere moment. Compleet onnodig einde, jammer genoeg. Maar goed, alsnog geen reden om de film niet op te zetten of aan je kroost te laten zien. Wat mij betreft is dit zelfs verplichte kost voor ieder kind. Net als het boek van Roald Dahl. En eigenlijk alle boeken van Dahl. 4 sterren.

Goeie film waarin een jongen een verhaal over heksen van zijn oma te horen krijgt. Voor een kinderfilm bevat de film toch best een paar vrij naargeestige momenten. De tweede helft is behoorlijk avontuurlijk, en daarmee ook het beste. De make-up ziet er prima uit en ook het camerawerk is goed. Anjelica Huston is goed gecast als de opperheks.