Stay Away, Joe (1968)

Presley heeft een vreemde rol in deze nog vreemdere komedie over indianen. Van obsuur vaag tot bovengemiddeld grappig en alles wat daar tussen zit. Vooral de liedjes komen op de meest waanzinnige momenten. Toch is dit in de lange rij films van The King, zeker niet de slechtste. Gedeeltelijk geslaagd maar toch nog redelijk vermakelijke pulp.

Best een leuke farce zoals ze alleen maar in dat time window van eind jaren ‘60 gemaakt konden worden. De straight jaren ‘50 en swingende jaren ‘60 liggen dan achter de rug en nieuwe horizonten wenken. Het is een comedy die heel wat kanten uitgaat. Opvallend is het uitgangspunt van een Navajo community die in erbarmelijke omstandigheden leeft. Het is de jaren ‘60, tijd van alle mogelijke sociale kritiek, en dan krijg je een comedy over arme natives. Bizar wel. Dit zou vandaag nooit gemaakt kunnen worden. De grappige situaties volgen elkaar goed op, waarbij je nogmaals voldoende inlevingsvermogen aan de dag moet willen leggen. Maar in se had je in die tijd nog wel meer bizarre comedies dus past het ook wel in een rijtje. O ja, de King of Rock’n Roll doet hier ook mee. Hij speelt de Navajo hoofdrol, wat ook wel een zekere ironie inhoudt omdat een van zijn voorouders een Cherokee was. Hij mag ook nog enkele liedjes zingen waarvan het titelnummer een herneming van Greensleeves is. Vermaak uit een vervlogen tijd en volgens mij helemaal niet zo slecht als een bepaalde opinie laat uitschijnen.