My Name Is Julia Ross (1945)

Hoewel het basisidee van deze lowbudget thriller veelvuldig is gekopieerd, heeft hij de tand des tijds behoorlijk goed doorstaan. Julia Ross [Nina Foch] vindt via een uitzendbureau een permanente baan in dienst van de vriendelijke, volstrekt ongevaarlijk ogende Mrs Hughes [Dame May Whitty]. Ze neemt per direct intrek in diens afgelegen woning, maar na haar eerste nachtrust heeft ze opeens een andere identiteit: Marion Hughes, de schoondochter van Mrs Hughes en de echtgenote van Ralph [George Macready]. Marion zou een zenuwinzinking hebben gehad. Marion/Julia probeert te ontdekken wat er precies aan de hand is - en waarom ze wordt vastgehouden - maar ontsnappen lijkt onmogelijk. Dame May Whitty (die vooral bekend als 'The Lady' in 'The Lady Vanishes') is slim gecast tegenover de sinistere Macready als de schurken en Foch zet een goed portret van psychologische verwarring neer in deze stijlvol gefilmde en intrigerende, kleine thriller.

Film met een plot dat klinkt als "been there, done that", maar vermoedelijk wel één van de eersten was die met dit idee kwam aanzetten. Door de korte duur van de film heeft hij geen dode momenten en ontplooit het verhaal zich op een aangename, doch weliswaar voorspelbare, wijze. Goed geschreven, goed geregisseerd, goed geacteerd, goed in beeld gebracht, weinig aan op te merken.

Nee, een onzinnig plan, en talloze, volstrekt ongeloofwaardige situaties. Dat uurtje duurde zo nog vrij lang moet ik zeggen.