The African Queen (1951)

Wat is dit ook een prachtig middel om meningen te leren kennen en de diversiteit in de meningen. Dat doet je beseffen dat er dus ook zoveel verschillende smaken zijn, met andere woorden wat de een afschuwelijk vind is voor een ander zeer goed en alles wat daar tussen zit. Het enige waar ik mij aan stoor is het feit dat veel meningen gaan over het tempo van de film, over de technische onvolkomenheden en de wijze van acteren, als je daar een mening over hebt bedenk dan wel in welk jaar de film werd gemaakt in dat licht moet je alles bezien en dan ben ik van mening dat dit gewoon een prachtige film is, in alle facetten. Bogart en Hepburn spelen de vonken van het witte doek, Hepburn was in die jaren een van de weinigen die op dergelijke wijze partij gaf aan een medespeler, zij zou trouwens die rol later nog een keer spelen met als tegenspeler, kijk maar naar mijn avatar. Veel roepen dat Bogart in deze film maar soso acteerd, ik vind zijn rol solide en misschien was de oscar onterecht, maar hij heeft voor African Queen in diverse films oscarwaardige rollen gespeeld zoals in Casablanca, Maltese Falcon en Treasure of the Siera Madre, zelfs later nog in zijn rol in de Caine mutiny, zet hij een ijzersterk karakter neer dus hij had er wat mij betreft al lang een moeten hebben. Hepburn was voor elke regisseur waarmee zij werkte aan de ene kant een zekerheid wat kwaliteit betrof, maar aan de andere kant was zij een vrouw die heel goed wist wat zij wilde en zich door niemand iets liet aanleunen en dat was voor de regisseurs in die dagen waarin Hollywood door mannen werd gedomineerd, wel eens heel erg lastig, haar rol in deze film, subliem in een woord. Heb de film gelukkig in mijn collectie en zo af en toe, als ik weer eens zin heb aan een avontuurlijk boottochtje en aan een stel wat kissebissend de tijd doorbrengt en die daarbij ook nog door een schitterend landschap varen, dan pak ik African Queen.

Vanwege de hoge IMDb scores toch nog wel met de nodige verwachtingen aan begonnen. Verwachtingen, die ondanks een bij tijd en wijlen amusant beeld, geen moment behaald werden. De situering is mooi, het gegeven dat alles op locatie opgenomen te zijn ook, en vooral het momentum van de koloniale oorlog parallel aan de Eerste Wereldoorlog is een interessant gegeven. Het zijn vervolgens de personages en het tijdsbeeld van de jaren '50 waar de film het meeste onder lijdt en het voor mij ronduit saai en oubollig maakt. Het wel erg contrasterende beeld tussen de ongemanierde schavuit en de uber correcte dame waar religie en deugdelijkheid en manieren de grootste struikelblokken tussen de twee zijn. Hoe de twee naarmate de film vordert nader tot elkaar komen, hij wat netter wordt en zij wat ruwer en minder correct is amusant en aandoenlijk. De zogenaamde romance vind ik dan weer erg plichtmatig. Hoewel The African Queen naar een aardig einde toe werkt, en de film en zijn gedragingen qua karakters toch vooral in het tijdsbeeld gezien moet worden, krijgt het geheel nergens het niveau dat ik van een 7.8 IMDb score verwacht en is het een tegenvaller. Een dikke onvoldoende verdient het geheel echter ook weer niet.