Olympia 2. Teil - Fest der Schönheit (1938)

Ik geef wel dezelfde waardering als het eerste deel, maar eigenlijk vond ik dit nog wat minder interessant. Alleen om het begin met al die naakte mannen in de sauna die elkaar slaan met takken, kon ik wel lachen. Ik weet het, het hoort erbij, maar dat maakt het niet minder grappig. Voor de rest is het aardig hetzelfde circus. Er zijn weer veel verwijzingen naar het Romeinse Rijk, of in elk geval naar klassieke idealen en dat levert mooie beelden op. Je ziet goed waar Riefenstahl haar best doet om echt mooie plaatjes te schieten, maar het verhaal verder is vrij oninteressant. Dat gezegd hebbende, moet ik ook wel bekennen dat ik sport mateloos oninteressant vindt. De tienkamp kon me echt gestolen worden. Ik zie de waarde van Olympia wel, maar ik vind het echt saai.

Mwa, ik mistte precies toch vaak de spanning, het gigantische publiek, de close ups, die ik in het vorige deel wel had. Blijft nog steeds goed, en er zijn wel momenten die voor mij uniek waren in de zin dat ik nooit hockey had gezien met een keeper zonder gezichtsbescherming (en bij India zelfs zonder bescherming in zijn geheel leek mij), ik had nog nooit een grondoefening gezien zonder salto's en flikflaks en ... . Wel goed maar de impact die "deel 1" had, had het voor mij niet. Edit: Het meest bijzondere was misschien nog wel dat ik tijdens het zwemmen duidelijk sommige zag schoolslag zwemmen en andere vlinderslag, in dezelfde race .

De sportieve verrichtingen tijdens de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn zijn bijna 90 jaar na dato niet meer de reden waarom je deze twee films (deel 1 en 2) bekijkt. Nog wel als historisch document en om de filmkunst van Leni Riefensthal te bekijken. Die is inderdaad indrukwekkend. Al slaat ze af en toe vooral in deel 2 op hol met haar 'poëtische impressies', waar je ook weer niet te veel achter moet zoeken. Op sportief gebied is er nogal wat veranderd en veel sporten zijn nu niet meer onderdeel van het olympisch programma. Maar goed ook, want er zitten vooral in het tweede deel van deze documentaire nogal wat militaristisch getinte sporten bij. Maar ook beelden van de zeilwedstrijden in Kiel, zwemmen en voetballen. Opvallend is wel dat het vooral een Europees sportfeestje is; op de VS en Japan na lijkt de rest van de wereld nauwelijks mee te doen. Nederland, consequent als 'Holland' aangeduid, lijkt ook niet veel potten te kunnen breken. In deel twee komen ook andere sporten dan atletiek in beeld, hoewel soms nogal karig. Bij het zwemmen worden Rie Mastenbroek en Willie den Ouden wel genoemd, maar in de marge. Deze Olympische Spelen waren vooral Spelen waar Jesse Owens schitterde en vier gouden medailles won. Daar waren de Duitsers niet zo blij mee, nota bene een neger. Dat merk je ook in deze film. In dit tweede deel kan Riefensthal zich uitleven. Haar handelsmerk: de mens in kikvorsperspectief (van onder naar boven) tegen dramatische wolkenpartijen. Maar fraai zijn de beelden van de schermpartijen, beginnend met de vechtende schaduwen van de schermers. Maar al met al: toch ook wel een erg lange zit.