Home Alone 4 (2002)

Home Alone 4 is te veel van het goede en de druppel die de badkamer deed overlopen was er bij mij een op een gloeiende plaat. Het wordt er namelijk niet beter op. Alles wordt nog een keer over een andere boeg gegooid en er wordt geprobeerd om er nogmaals wat van te maken. Dit keer is het de vraag of geld nu wel of niet gelukkig maakt en het zal nog geen vijf jaar geleden zijn dat ik mij de ogen uitkeek naar al die mooie spulletjes en dure apparaten, maar achteraf was dat gewoon goedkoop scoren want voor de rest valt er eigenlijk maar weinig te genieten van deze armzalige poging tot succes.

Dit vierde deel dan ook maar eens bekeken, maar hier gaat de reeks toch echt wel bergaf. Wel weer dezelfde personages uit de eerste twee films, maar dan gespeeld door andere acteurs/actrices. Dit kwam de film al niet ten goede. Ook het verhaal was niet echt boeiend of bijzonder. Gelukkig was het geen zo'n lange film, dus vervelen deed hij niet.

Ik was in een wat masochistische bui, denk ik. Home Alone 4 is voornamelijk een schaamteloze cash-in op de naam. Het probeert op een bepaalde manier een vervolg te zijn, maar in plaats van een vermakelijk schmierende Joe Pesci en iets minder vermakelijk schmierende Daniel Stern krijgen we nu een gekke-bekken-trekkende French Stewart te zien. Wat een aanfluiting, z'n vriendin is niet veel beter. En niet dat ik Macaulay Culkin nou heel hoog heb zitten als acteur, maar hij is wel een soort van Daniel Day-Lewis vergeleken met de verschrikkelijk ongeloofwaardige Mike Weinberg. Het enige leuke in de film is nog de butler die nog voor een paar licht komische momenten zorgt, en wellicht Joanna Going. Maar het is gewoon een hele goedkope, flauwe familiekomedie die echt nergens grappig of charmant is, laat staan origineel, en op sommige vlakken (Weinberg en de bandieten, kuch) qua casting echt een aanfluiting is. Kijk maar naar de poster, dan weet je genoeg. 1.0*