Cloaca (2003)

Deze film is niet helemaal mijn ding. Ik kwam er niet echt in en ik heb minder met deze theatrale manier van acteren. Ik vind het bijzonder en ik vind het goed gespeeld, maar ik houd meer van acteerwerk dat realistischer aanvoelt. Het verhaal wist mij redelijk te boeien. Het einde vind ik wat abrupt, maar niet slecht. Al met al een kleine voldoende (6). 3*

Cloaca stond al eventjes op mijn verlanglijstje. Had er al veel goeds over gehoord. Cloaca zal me vooral bijblijven als een film met een uitstekend script waar alle gebeurtenissen en personages met elkaar verweven zijn. De vier hoofdpersonages zijn allen interessant en ondanks hun jarenlange vriendschap erg divers. Tom is een homoseksuele ambtenaar die in proces ligt met de gemeente omwille van gekregen schilderijen die opeens een fortuin blijken waard te zijn. Pieter is een drugsverslaafde depressieve topadvocaat lijdt. Maarten is een toneelregisseur die een affaire heeft met de 18-jarige dochter van zijn vriend Joep en Joep tenslotte ambieert een ministerpost, maar stelt zijn carrière boven zijn gezin. Onthechting en individualisme staan centraal in deze film. Je weet gewoon dat dit vrij zwaarmoedige drama geen happy end zal kennen. Het is wachten tot de bom barst en de vriendschap in stukken uiteen valt. Hier en daar erg sterke en mooie scènes, een knap script en goed verhaal. Er wordt ook duidelijk naar iets toegewerkt. De zorgeloze vriendschappen uit het verleden hebben plaats gemaakt voor een toekomst of verlangen die niemand uiteindelijk zal bereiken ondanks de hoge tol die ervoor betaald wordt.

Uh. Film die klaarblijkelijk is gebaseerd op een toneelstuk. Zelfs voordat ik dit bericht over de aftiteling zag rollen had ik me al kunnen indenken dat het op een dergelijk scenario gebaseerd is. Een werkelijke overvloed aan personages met allemaal een eigen probleem, waarbij theater zelfs een centraal onderwerp vormt. 't kan bijna niet anders. Het probleem is dat de vier heren zelf ook nogal wat theater maken, waardoor er geen enkel figuurtje echt aan weet te slaan. De volslagen achterlijke dialogen maken het je als kijker namelijk onmogelijk om de film serieus te nemen. De onderwerpen zijn zwaar en de toonzetting is voortdurend serieus, maar door het nogal stompzinnige gedrag van de hoofdpersonages zijn deze makkelijk weg te wuiven. Ik kon de visuele opmaak soms waarderen, maar al bij al laat ook dit een nogal goedkope indruk achter. Camerawerk is niet te doen en de editing laat ook weinig mooie dingen zien. In principe schreeuwt werkelijk alles van deze film dat het professioneel moest zijn, maar ik proef vooral hopeloos ouderwets zijn en een gebrek aan ballen. Enkel de combinatie van kleuren werkt goed, verder blijft het audiovisuele vlak herhaaldelijk tegenvallen. Cloaca is een film die zichzelf slim vindt en daarvoor ook genoeg basis en steun kent vanuit het verhaal. Het probleem ontstaat vervolgens als je schrijvers aansprakelijk stelt die klaarblijkelijk niet met het echte leven in aanraking zijn geweest, want in principe voelt geen enkele interactie naturel aan. Het blijft zonde, want ergens zit een sterke film verborgen met enkele kunstzinnige uitspattingen.