Costa! (2001)

ik snap de uberkritische reacties niet helemaal, want je weet waar je aan begint als je een strandfilm op zet. Het wordt geen hoogstaand filmdrama, en als je dat wel verwacht dan ben je naief. Ik wist dus wat ik zo'n beetje kon verwachten en daarom vond ik deze film prettig om naar te kijken. Katja in haar gloriedagen, Georgina leuk en onbeholpen, zelfs die mutserige zus en haar vriendinnen zijn overtuigend neergezet. Dun verhaal en de verkrachtingsverhaallijn was niet heel realistisch, maar de Georgina-lijn deed me denken aan Dirty Dancing (verlegen meisje ontpopt zich en wordt verliefd) en het was zeker geen straf de film af te kijken.

Haha, zag ik deze ineens op Netflix staan, eentje die ik altijd al eens had willen zien. Kon ik die pakken voor m'n Nederlandse film op de zaterdagochtend. Geinig wel die Break Outs en Kipling-tas - het geeft een idee dat Nijenhuis ergens nog wel het in zich had de tijdgeest te pakken, maar verder een vreselijk onding. Niet eens per se slecht geacteerd, vooral irritant geacteerd. Fake vooral ook, ik geloofde eigenlijk niemand. Daarnaast lelijk gefilmd in kitscherige kleuren zonder veel ideeën, magere soundtrack, sfeer komt niet over en verhaal slaat helemaal door in de tweede helft. 0,5*.

Costa... Toen deze film uitkwam was ik 17, rocker en beschouwde alles wat naar populair-meanstream-gedoe neigde, als inferieur. Dus deze film, vol soapsterren, heb ik destijds angstvallig gemeden. Maar de dualiteit van het puberbestaan is raar: in 2001 ging ik met mijn al even zo alternatieve vrienden wel op een zee-zuip-vakantie naar het destijds zeer populaire Salou. Het vakantieoord waar in datzelfde jaar deze film is opgenomen. Verschillende bekende locaties komen in beeld. Dus deze film nu voor het eerst zien, is voor mij toch een soort jeugdsentiment. En de film zelf? Ach, Dirty Dancing meets West Side Story. Of zoiets. Het verhaal is niet gek, ook niet fantastisch. Het acteerwerk wisselend. Toch loopt de film lekker door, zitten er mooie danscenes, een paar fijne zwoele scenes, en een paar goede en ook lachwekkende actiescenes in. Daarnaast heeft vrijwel de hele film het luchtige karakter van een zonvakantie destijds. En wat meer pretendeert deze film te zijn? Leuk om eens gezien te hebben, en maakt enigszins nostalgisch naar de tijd van Breat-Out tijdschriften, slechte Eurodance en uitgaan zonder mobieltjes. 3*