American Splendor (2003)

In de herziening! Dit blijft toch wel een geweldige film. Paul Giamatti als Harvey Pekar (R.I.P. 2010), die als sinds 1976 zijn dagelijkse leven uitgeeft als comicstrip. Helpt natuurlijk wel als je zijn werk kent, maar het dagelijks leven van een mopperende neurotische Amerikaan met een lullig baantje, heel herkenbaar (al ben ik natuurlijk geen Amerikaan). En Toby de nerd is natuurlijk ook geweldig! Samen met Ghost World (en Hate) toch wel mijn favo-comic. En minstens zo geweldig als de Ghost World-film. Meesterwerk.

Lichtjes briljante biopic. Vaak wat stijve films met een vast stramien. Weinig van dat hier. Eentje die film, documentaire en comic afwisselt. Harvey Pekar in de vorm van zichzelf, de acteur die hem speelt en zijn getekende versie. Het kan allemaal. Elke gezichtsuitdrukking die Giamatti tevoorschijn tovert, is raak en de soepel geïntegreerde gesprekjes met de echte Pekar voorzien de man van nog meer vlees en bloed. Geen levensgenieter, geen vrolijke jongen, een sombere vent met gebreken, maar wel een echte. Een losse scène als die met de jellybeans en de nerd, die dus blijkbaar echt bestaat, terwijl Giamatti in de achtergrond de lach nauwelijks kan bedwingen, is goud waard. Net als zijn optredens bij Letterman. Ook wanneer Pekar met serieuze tegenslag te kampen krijgt, blijft de film met gemak overeind. Dapper filmpje, leuk, ontroerend, oprecht en eerlijk. Geen valse noten in deze Amerikaanse glorie, wel veel jazz en andere zwarte muziek die het ook nog eens een fijne cadans meegeeft. Harvey is de man.