Dark Star (1974)

Redelijk flauwe film en ook wel echt verspilling van je tijd. Wellicht leuk om te zien dat er andere sciencefiction films hierdoor enigszins door beïnvloed zijn maar dat is dan ook het enige positieve aspect. Het acteerwerk is behoorlijk matig en de soundeffecten zijn ook echt waardeloos, al heeft dat hier en daar ook wel zijn charme en is het een beetje grappig. Ik denk dat de film vooral grappig is omdat de film gemaakt is met serieuze ambities. Carpenter heeft zelfs de filmschool verlaten omdat hij deze film aan het maken en daar al zijn tijd aan wilde wijden en dat heeft gezien zijn oeuvre toch wel goed uitgepakt. De film zelf heeft wel enkele leuke scenes met als hoogtepunt het existentiële/filosofische gesprek met de bom. De film heeft zo'n soort standaard aanpak waarbij je in het begin van de film een country liedje hoort dat op het einde weer terugkomt. Een van de personages op de het schip spreekt over surfen en hoe erg hij dat wel niet mist en op het einde van de film gaat hij ook daadwerkelijk surfen. De cirkel is weer rond. Dat irriteerde mij wel moet ik zeggen. Het is te opzichtig. De meest vreselijke scenes zijn die met de alien; een strandbal met kippenpoten en dat hele avontuur in de schaft van die lift. Dat duurde ontzettend lang en is compleet onrealistisch en het slaat ook nergens op. Voornamelijk een ontzettende tegenvaller en misschien leuk om te zien wat je kan bewerkstelligen met een klein budget.

Knullig, flauw en charmant. Uiteraard in de muziek, maar ook in het over de top cartooneske kun je al wel de hand van John Carpenter zien. Ook Dan O’Bannon zie je goed terug in Dark Star; in de eerste plaats omdat hij één van de hoofdrollen speelt - en dat doet hij oprecht leuk - maar ook omdat de film natuurlijk raakvlakken kent met Alien, de film die hij erna maakte. Hoewel qua toon en ongein doet de film veel meer denken aan O’Bannon’s Return of the Living Dead. Ondanks de betrokkenheid van Carpenter en O’Bannon gaat Dark Star niet de geschiedenis in als hoogstaande cinema, want het is voor een groot deel een behoorlijk geklooi. Geklooi dat prima is voor een korte film, maar hier duidelijk is gerekt tot een speelfilm van 80 minuten. Dark Star lijkt vooral op een parodie op 2001: A Space Odyssey, over drie mannen die elkaar - en het leven - zat lijken te zijn tijdens hun missie in de ruimte. De film is een mix van best interessante ideeën en studentikoze ongein en slapstick, met name rondom een buitenaardse strandbal op pootjes. De effecten zijn enorm kneuterig, maar wel zodanig dat het grappig is. Evenals de heerlijke geluidseffecten en soundtrack. Het grootste probleem is dat deze studentenfilm van 60 minuten voelbaar gerekt is naar een langere speelduur. Ik heb die studentenversie van een uur niet gezien, maar kan me goed voorstellen dat die beter werkt. Zoals vaker bij interessante regisseurs is het leuk om zo’n filmdebuut eens te zien, maar - gelukkig - is Dark Star niet het beste werk van Carpenter of O’Bannon. 3 sterren.

Met verkeerde verwachtingen aan deze film begonnen. Afgaande op de intrigerende titel en de de regisseur had ik toch iets horrorachtig verwacht. Ik was dus niet voorbereid op een alien dat eruit ziet als een strandbal en geluid maakt als een muppet. Wordt blijkbaar gezien als een cultfilm maar het zal misschien helpen als je er iets bij rookt? Want om dit nuchter te bekijken, vond ik het een taaie zit. Het gaat om een soort satire maar de humor was niet altijd even goed om niet te zeggen dikwijls flauw. En bovendien erg traag van tempo. Alleen naar het einde toe werd het beter. Save the best for last. De eindscenes vormen een schitterend orgelpunt op een niet zo schitterend geheel. Surf in space: geweldig! Al met al is het wel een film die een bepaalde charme heeft dankzij enkele scènes die bijblijven. Maar het vraagt wel wat van mijn mildheid.