A Bigger Splash (2015)

Een film die seks ademt. Van blote buiken tot blote borsten. Van glibberige slangen tot zinderende hitte. Van oud worden met een beladen verleden tot opnieuw jong zijn door de aanwezigheid van een uitdagende adolescente. Relaties komen onder druk te staan door biologische en psychologische demonen. Kan je die onderdrukken? In een ongenadig landschap als dit? Tussen de ongenadige schoonheid van jong en oud vlees? Luca Guadagnino laat het allemaal zien. Hij verhult niets. Of net genoeg om ‘A Bigger Splash’ de zweem van mysterie te geven die de film nodig heeft. Eigenlijk is alles is onwerkelijk. Vluchtelingen overspoelen het land, op zoek naar precies die waardigheid die hen rechtmatig toekomt. Wat zich binnenskamers voltrekt, lijkt bijna een decadent luxedramaatje. Toch is het dat niet. Ook rocksterren worstelen immers met hun keuzes, hun verlangens, hun verplichtingen. Ook partners van rocksterren hebben immers een kruis te dragen. Ook succesvolle producers hebben immers een tweezijdig karakter, dat van aimabel en amusant in een mum van tijd kan omslaan in het volslagen tegendeel: destructief en manipulatief. En ook dochters van houden er een eigen agenda op na. Tegen de achtergrond van een kurkdroog Lampedusa kleedt Guadagnino zijn personages helemaal uit. Hun naakte waarheid is tegelijk ontwapenend als onbegrijpelijk – zo particulier, dat de op zich simpele plot een onkenbare achterliggende geschiedenis suggereert. Maakt de optelsom van dat alles ‘A Bigger Splash’ tot een fijne film? Of moet de toeschouwer zich deze keer afvragen of Guadagnino wel iets heeft proberen maken dat als “aangenaam” moet worden ervaren? Cinema die de smaak van het publiek niet bedient, maar integendeel uitdaagt. Verdient alleen al de poging geen lof? 3,25*

Spanning over actie, en ook wel iets van vorm over inhoud. Waarbij ik misschien moet beginnen met dat Tilda Swinton zo ongeveer mijn favoriete actrice is, en ze hier ook nog eens een erg interessante rol heeft - de zangeres die haar stem kwijt is, in een film waarin het vooral gaat om de interacties tussen de op relatieramkoers liggende vakantiegangers. Dat levert ook een heleboel mooie scenes op. En ongeveer even interessant is de haast onherkenbare Fiennes die een heel ander soort type speelt dan we van hem gewend zijn - erg knap, en ik vind dat altijd het kenmerk van een echt goeie acteur, dat je af en toe op deze manier verrast wordt. Van Schoenaerts en Johnson ben ik dan belangrijk minder onder de indruk, hoewel dat ook wel door hun wat kleinere rollen komt - vooral Johnson heeft niet zo heel veel meer te doen dan wat broeierig kijken, dat doet ze best goed overigens, maar de paar scenes die meer vragen vond ik toch wat matig. Tot zover vooral positief, en de opbouw van de spanning en de manier waarop de verwikkelingen zich opstapelen, eigenlijk is er geen speld tussen te krijgen. Behalve dat het hier en daar wel wat sloom en traag is, dan. En nouja, ook met uitzondering van het gebeuren met de vluchtelingen dan - dat zal wel bedoeld zijn om de tegenstelling tussen vluchteling en vakantievierder aan te zetten, maar het komt er niet echt uit, en het plotdevice aan het einde waar de vluchtelingen dan als potentieel excuus opgevoerd worden is te dun om hun aanwezigheid daar aan op te hangen. Komt op mij toch vooral over als een te gezocht en onvoldoende uitgewerkt onderdeel. Dat maakt hier en daar wel dat de film een tikje teveel richting elitair gedoe gaat. Net op de rand van, zeg maar. Gelukkig zitten er geen hoofdstuktiteltjes in.

A Bigger Splash (2015) Het grootste deel van de film is vreselijk saai en traag: er gebeurt niets interessants en je zit de hele tijd te kijken naar een man die te veel praat en een vrouw die niet praat op een vakantie-eiland die elkaars partner uitwisselen met uitstapjes naar de lokale folklore. Het is aldus een soort Emanuelle-film zonder de erotiek. Of nog erger: met mislukte erotiek. De hoofdrolpersonen worden er zelf ook alleen maar chagrijnig van. Als er dan eindelijk iets gebeurt begint de film eindelijk een beetje te leven, maar het einde beviel me dan weer niet. Pas achteraf leer ik dat de regisseur ook Call Me By Your Name heeft gemaakt dat inderdaad eenzelfde film is: romantiek op een vakantie-eiland met één sterke scene (in Call Me By Your Name natuurlijk de monoloog van de vader aan het eind en in A Bigger Splash de fatale scene aan/in het zwembad) maar de rest van de film heeft niets te bieden.