The Bluff (2026)

Ach ja. Een typische one-man-army actie film. In een piratenjasje en met een vrouw in plaats van een man. Maar verder met de vaste ingrediënten. Domme actie en nikszeggende dialogen en one-liners. Pijnlijk hoe tientallen man kanonnenvoer nog geen krasje kan veroorzaken op de grote slechterik wanneer die er volledig alleen voor staat, omdat ze dommer zijn dan een geit met hersenschade. En dan zo’n zogenaamd happy end. Hoewel een half dorp wordt uitgemoord terwijl het eigenlijk maar 1 leven had hoeven kosten. Maar ja, de held hè. Maar goed. Op zich weet je bij voorbaat dat dit soort film een waterdun verhaaltje heeft en van stommigheden aan elkaar hangt. En het ziet er allemaal best gelikt uit. Dus we moeten ook niet te kritisch zijn. Maar vandaag de dag kan ik een film als deze echt geen 3 sterren geven. Een halfje minder dan maar.

Tja. Piratenfilm, maar dan niet echt. The Bluff is gewoon een formulematig dertien-in-een-dozijnactiefilm zoals er zoveel verschijnen op streamingdiensten. Het piratenverhaaltje errond is een detail. Avontuurlijk is het immers helemaal niet. Al vrij snel belandt het verhaal in een impasse, als men 'Bloody Mary' min of meer letterlijk vastzet. De onvermijdelijke clash wordt voorafgegaan door de al even onvermijdelijke dood van de gevangengenomen echtgenoot en zowaar een ouderwetse montage, inclusief voice-over, waarna de kinderen ook hun rol krijgen. Veel stelt het allemaal niet voor, maar ik had toch op meer gehoopt, zeker omdat de film veel serieuzer van toon is dan ik vooraf had gedacht. 2