V/H/S/85 (2023)

Opnieuw een abominabel slechte sequel in de VHS franchise. De verhaaltjes worden flauwer met de sequel. Ook de infomercials die er te pas en te onpas tussen worden gegooid, glijden af richting totale onzinnigheid. Waar gaat dit nog over? Op die manier hoeft het voor mij niet meer en zou men er beter de stekker uittrekken. Geen enkel verhaaltje springt er echt bovenuit. Het allereerste had nog enigszins potentieel, maar dat wordt niet waargemaakt. Alles wat na de eerste tien minuten volgt, was de moeite niet waard om er tijd of elektriciteit aan te verspillen.

V/H/S/85 Iets beter dan zijn voorganger. Het eerste verhaal vond ik redelijk. We zagen een groepje van 7 kamperen naast een bijzonder meer en dan kregen ze ineens bezoek. Het verhaal heeft een onnodig lange opbouw nodig, maar eindigde wel tof. Het tweede verhaal vond ik het zwakste deel. We zagen hoe een nieuwsprogramma werd getroffen door een aardbeving. Omdat natuurlijk iedereen in paniek was na die aardbeving is het vrij chaotisch gefilmd. Wel waren de bloederige scenes goed in beeld gebracht. Richting het einde werd het helaas gewoon lachwekkend. Het derde deel kon er ook nog wel mee door. We zagen een vrouw on stage haar verhaal doen over God en dat de hedendaagse (in 1985 dus) technologie god heeft verdreven. Nu wilde ze op zoek naar de nieuwe God in de digitale wereld met behulp van VR. Ze vond god niet, maar wel wat anders. Het was niet bijzonder ofzo, maar werd wel meegetrokken in hetgeen wat de dame on stage allemaal vertelde en het werd steeds intenser. De uiteindelijke climax was ook prima en bloederig. Het vierde deel was dus een verlengstuk van het eerste verhaal. Hierin zagen we de dader en haar familie in beeld en zien we wat de consequenties waren voor hen. Ook tof gedaan, maar ook niet heel bijzonder. Dan last but not least het beste verhaal, deel vijf. Een inbreker slachtte bewoners af, maar er was iets bijzonders. De rechercheurs hadden een week eerder al een tape gekregen waarop dezelfde moord te zien was. Nu moesten ze uitzoeken van wie ze die tapes kregen, want het bleef niet bij 1 slachtoffer. Deze was erg tof gedaan en het einde was ook lekker bloederig. 3 sterren.

Zesde deel in de reeks alweer, met ook ditmaal veel groezelige onscherpe beelden en opzettelijk amateuristisch camerawerk. Daar moet je wel tegen kunnen, aangezien deze visuele aanpak behoorlijk doorbijten is. Gelukkig beschikken de korte verhaaltjes ook nu weer over de nodige gruwelijke en vooral bloederige aspecten, die de boel nog net draaglijk maken. De betrokkenheid van inmiddels gerenommeerde regisseurs als Scott Derrickson en David Bruckner is ook een pluspunt.