Napoleon - In the Name of Art (2021)

Schrijvers Didi Gnocchi en Matteo Moneta laten het feit dat Napoleon verantwoordelijk was voor honderdduizende doden en de steden die hij veroverde beroofde van hun kunst niet ongenoemd, maar dat behandelen ze zoveel mogelijk als noodzakelijke terzijdes in deze lofzang op Napoleon. Op rommelige wijze wisselen anekdotes uit Napoleons leven zich af met besprekingen van de belangrijkste kunstwerken die hij wist te ‘verzamelen’ en te ‘behouden’ voor het nageslacht. Het Louvre zou het Louvre niet zijn zonder Napoleon, maar het gaat te ver om Napoleon neer te zetten als een beschermeling der kunsten, temeer daar hij ze veelvuldig gebruikte voor propagandadoeleinden. Gnocchi en Moneta durven zelfs te beweren dat Napoleon de Slag om Waterloo verloor ‘omdat hij er geen zin meer in had’. Ongeacht je mening over Napoleon is dit een chaotische en oppervlakkige documentaire. En waarom er zoveel waarde wordt gehecht aan de eerste uitvoering van een Te Deum dat speciaal voor Napoleons kroning tot Koning van Italië is mij een raadsel. Ik ben geen connaisseur op het gebied van ‘klassieke muziek’, maar het resultaat (dat live wordt uitgevoerd tijdens de aftiteling) maakt weinig indruk. Jeremy Irons gemanierde voordrachten evenmin.