Loin du Périph (2022)

Redelijke film waarin twee agenten met elkaar moeten samen werken als ze het lijk van een drugsdealer vinden. Een vrij standaard buddy-cop-movie en actie-komedie. Het plot is nergens origineel te noemen, maar er zit genoeg vooruitgang in. Een aantal aardige actie-scenes en de humor is afwisselend flauw en grappig.

Louis Letterier, na een handjevol Engelstalige films ala Transporter, Unleashed en Clash of the Titan op zijn rekening genomen te hebben, besluit hij het nu eens in zijn eigen moederstaal te zoeken. Namelijk met The Takedown. The Takedown? Verrek, het is een vervolg op die ondergewaardeerde maar toch zo leuke On the other side of the tracks met Intouchable-ster Omar Sy. Die momenteel weet te schitteren in de Franse cinema. Omar Sy is na tien jaar terug van weggeweest als Ousmane en het lijkt erop dat hij na die lange tijd de banden moet zien te hervatten met zijn voormalige collega Monge. Waar Ousmane nog altijd de trekjes van de straat blijft houden, maar ondertussen wel kampt met zijn rol als huisvader van een puberzoon, lijkt Monge zijn midlife-crisis vakkundig te kunnen weg te moffelen. Dan op het Gare Du Nord wordt er een halve lijk gevonden in een van de harmonica's van een TGV. Maar waar is de andere helft dan? Met een beetje tegenstribbeling gaan Ousmane en Monge samen aan de slag en verruilen ze de Parijse getto's voor een oord bij de Franse alpen. Een oord die wel de voorbeelden van Marie Le Pen in acht neemt. De andere helft van het lijk wordt al snel gevonden, ze moeten het trieste nieuws neerleggen bij de moeder terwijl de kippen in haar woonkamer rondlopen en komen erachter dat het weer eens om drugs ging. Loin du Periph ofwel The Takedown is gewoon weer een plezier om naar te kijken. De speursmurfenwerk wordt afgewisseld met heerlijke en soms ook wel erg foute puberale humor. Daarnaast lijkt de film ook de vele actuele zaken op de schop te nemen (MeToo, woke, de rechtse opstand in Frankrijk, de term "narcist"... maar opvallend genoeg zie je daarentegen van de corona niks terug) en zijn ook de vechtpartijen en achtervolgingen prima van de partij. Het pief paf poef lijkt hier een beetje vaak vergeten te worden. Leuk Netflix-vermaak voor de zondagavond. Ik ben een van de recordkijkers geweest. 4,0*

Vanwege zijn onorthodoxe, maar effectieve aanpak wordt Ousmane [Omar Shy] gebombardeerd tot het gezicht van een wervingscampagne voor de Franse politie. Om het campagneplaatje compleet te maken, wordt hij gekoppeld aan François [Laurent Lafitte], een rijkeluiskind dat meer waarde hecht aan ‘de regels’. Met hulp van de aantrekkelijke Alice [Izïa Higelin] onderzoeken ze de dood van een motorrijder en komen ze op het spoor van een samenzwering waar een opkomende populistische politicus [Dimitri Storoge] mogelijk bij betrokken is. Verlaat Frans antwoord op Lethal Weapon moet het niet hebben van originaliteit, maar van de chemie tussen de twee hoofdrolspelers en inventieve actiescènes.