The Long Goodbye (2020)

Tot wat extreem racisme kan leiden, alsof we het nog niet gekend hebben en nog zullen kennen, helaas. Van het doodgewoon familieleven naar het absolute drama, met de slotscène met "Where are you from" door een stervend in Engeland geboren mens, als pijnlijk orgelpunt.

De openingsscènes zouden zomaar scènes uit een Britse komedie kunnen zijn. Een komedie die het turbulente leven blootlegt van een familie met een uitheemse achtergrond. Het is een vrolijke boel. De familieleden zijn met de voorbereidingen voor een feest bezig en zien er gelukkig uit. Gewoon een familie die ontspannen en ongedwongen samen de dag doorbrengt. Het is een toestand die niet de gehele lengte van de film zal duren. Al gauw wordt de vrolijke dynamiek onderbroken door onaangenaam lawaai op straat. De familie weet genoeg. De kijker ook. Het is tijd voor de ommezwaai en voor de boodschap. De aanleiding voor de film is een ontmoeting van regisseur Aneil Karia met de rapper (en hoofdrolspeler) Riz Ahmed. Die ontmoeting liep uit op deze korte film die als promotiemateriaal dient voor een muziekalbum dat de rapper uitbracht. The Long Goodbye heeft dan ook veel weg van een uitgebreide muziekvideo. Een video die op radicale en extreme wijze radicaal en extreem gedachtegoed aan de kaak stelt. Een rappende monoloog van Riz Ahmed sluit de film af. Hoewel mijn verstand zegt dat het een schokkende vertelling is, liet mijn gevoel het afweten. Het zal aan de korte speelduur liggen die een gedegen introductie tot de karakters in de weg zit en de maker dwingt om met vereenvoudiging en overdrijving zijn punt te maken. Ik voelde me niet erg betrokken bij de familie. Niet erg geraakt door de gebeurtenissen en de boodschap. En een tekst die wordt gerapt, ontgaat mij grotendeels. De kunstvorm spreekt mij gewoon niet aan. Later de tekst nog eens nagelezen en ik deel de boodschap maar de woorden deden me verder niet heel veel.