Sonic the Hedgehog 2 (2022)

Zat vanochtend in een zaal met een gezinnetje achter me en daaraan kan je merken of de film slaagt in haar doel: het hele gezin vermaken. Want voor mij als volwassene is het een trip down memory lane, is de humor voor volwassenen redelijk spot on en voelt de film respectvol aan richting Sonic en de andere personages uit de gamereeks. Voor de momenten waarop ik dacht dat dit even te kinderachtig is voor mij hoorde ik de kinderen achter mij flink lachen, juichen en dacht ik, ja...als ik een kind was zou ik dit ook fantastisch vinden. En dan zit ik toch met een glimlach in de bioscoop. Het tempo is hoog in de film en dat is misschien maar goed ook, want er had wel flink geknipt mogen worden in de film. Ondanks dat het qua verhaal allemaal prima uitkomt zorgt de hele Hawaï sequentie ervoor dat de film toch 20 minuten te lang duurt en ook zo aanvoelt. Ook dit kon ik goed aan de kinderen achter mij merken die aan het eind van de film te onrustig werden. Ook heeft de film al ruim 20 minuten voor het eind van de film tot een eind kunnen leiden als ze in de zee vechten om de Smaragd.. Wat dat betreft zijn er net teveel ideeën om de film op de juiste lengte te houden. Ik ben het ook met A&L eens dat ze net te weinig uit de wereld van Sonic halen. En dat is jammer. Het was leuk geweest als ze met het reizen door de ringen heen in bekende Sonic levels heen reizen. Wat dat betreft laten ze met het einde ruimte over voor een derde deel, want wat mij betreft een mooie finale kan opleveren voor een filmreeks die ik later ook aan mijn kids zou kunnen laten zien. 3,0*

Leuk en vermakelijk tweede deel. Het verhaal is eenvoudig en biedt voldoende ruimte voor avontuur, actie en humor. De uitwerking is prima. De film kijkt lekker weg, voor zowel jong als oud. Actie, spanning en humor worden voldoende afgewisseld. Carrey zit heerlijk in zijn rol. Visueel ziet de film er goed uit met dito special effects. Leuk voor jong en oud. 3.5

Een verschrikkelijk ongrappige film, ik heb niet een keer moeten lachen. Zelfs Jim Carrey kan hier niets mee, hij krijgt dan ook geen enkele grappige oneliner over zijn lippen. De combinatie computeranimatie en life action werkt maar zelden en ook hier komt het weer erg fake over. Soms zie je letterlijk de menselijke acteurs totaal naast de geanimeerde wezens staren. Het hele verhaal op Hawaii en de romance tussen Randall en Rachel boeit ook al niet. Wat is die Nathascha Rotwell irritant zeg, weer zo'n typische luide, dikke vrouw die denkt dat ze grappig is door aan overacting te doen. Het enige positieve in deze film is eigenlijk het gestroomlijnde lijf van Tika Sumpter.