Le Mouton Enragé (1974)

Een beetje cynisch en ook pikant deze Franse mid-zeventiger met Trintignant en Schneider in hun voor die tijd typisch zwoel gedoe. Middenmoot film film waarin liefde (?) er is omwille van invloed en geld en pas op het eind gemeend (?) romantisch wordt. Toch een fameuze sterrencast en eigenlijk niet meer dan louter ontspanning. Terloops : Eigenaardig toch de link naar "Un Homme et une Femme" van enige jaren vroeger eveneens met Trintignant : de beginnoten van het gelijknamig chanson, de allusie naar de formule 1-piloot...

Het begin vond ik bijzonder sterk en erg leuk tegendraads - het was wel ietwat een teleurstelling dat dat zich niet doorzet over de hele film heen, en het net iets braver en daarmee minder scherp is in het grootste deel. Wel is het einde dan weer geniaal. Schneider en Birkin zijn oogverblindend mooi en doen je verlangen dat je in de jaren-70 terug kon stappen. Van Trintignant was ik dan wat minder onder de indruk, maar dat komt misschien omdat hij nogal op iemand lijkt waar ik wat moeite mee heb. Storend.

Haha. Die Fransen in de jaren '70. Van die films waarvan je zeker weet dat die nu nooit meer gemaakt zouden kunnen worden. Curieus verhaaltje dat helemaal niet zo geweldig is maar wel een geinig filosofisch experimentje met een topcast. Geen idee overigens waarom die vrouwonvriendelijke toestanden noodzakelijk waren maar soit.