Avec Amour et Acharnement (2022)

Radiopresentator Sara [Juliette Binoche] is al negen jaar samen met Jean [Vincent Lindon], een voormalige rugbyspeler die na een gevangenisstraf probeert de draad weer op te pakken door samen te werken met zijn oude vriend François [Grégoire Colin]. Dat François en Sara een langdurige relatie hebben gehad is voor Jean geen obstakel, maar bij Sara zorgt het aanhalen van de banden met haar ex oude, onverwerkte gevoelens naar boven. Voer voor een oppervlakkig boeketreeksprulletje, maar Denis maakt er een uiterst intiem en spannend relatiedrama van door de hoofdpersonen veelvuldig gevangen te houden in vele extreme close-ups en het sublieme spel van Binoche en Lindon resulteert in een indrukwekkende explosie van emoties.

Het verhaal volgt een vrij standaard patroon. Het begint met een volmaakte liefdesrelatie, geen vuiltje aan de lucht, en dan gebeurt er iets waardoor de liefde langzaam maar zeker afbrokkelt. Dat 'iets' is in dit geval de komst van een derde personage: zakelijk partner en soort-van vriend van hem, ex-geliefde van haar. Oude liefde roest niet en alles gaat kapot. De film wist me niet te grijpen. Aanvankelijk deels omdat er op een nogal knullige informatie werd gegeven via dialogen. ("Je weet toch dat [iets wat de gesprekspartner uiteraard weet, maar nu weet de kijker het ook]). Toen we als kijker wisten wat we van de maker moesten weten en die ergernis weg-ebde, werd het helaas niet veel boeiender. Het drama was denk ik te klein, de liefde was niet diep genoeg geworteld, er stond wat mij betreft weinig op het spel. Aan het einde dacht ik: nou, prima toch dat ze uit elkaar gaan? Eind goed, al goed.

Het lijkt of de filmmakers vol hebben ingezet de talenten van acteerkanon Juliette Binoche…. Inzoomen op haar en draaien maar… Binoche stelt zeker niet teleur, maar de film wel. Vooral omdat ze , Sara nogal plotsklaps verliefd moet worden op haar ex Francois, als een overjarige bakvis Als ze alleen zijn naam maar hoort….. terwijl dat op het scherm helemaal niet invoelbaar is, vooral omdat de rol van Francois maar klein is, en het zeker niet op te maken is uit hun interactie. De gehele focus ligt op Hoe dat uitpakt voor het stel, Sara en Jean (acteert ook uitstekend). Op deze manier wordt een op zich spannend gegeven niet erg spannend in de film. Hier had meer ingezeten…

Niet mijn film, en wellicht ook nog eens een verkeerd moment, maar ik kon het echt niet worden met dit ding. Terwijl ik Claire Denis toch best hoog heb zitten, en Lindon en Binoche helemaal. Maar het epos verliest zich in teveel getob, en dan zonder dat daar enig uitzicht op een goede afloop inzit. Dan denk ik al gauw, maar jullie zijn toch allemaal min of meer volwassen mensen, het is niet alsof je dit soort pubergedoe voor het eerst meemaakt?Niet dat het er leuker van wordt, maar je kan het toch een plaats geven, en alsjeblieft zonder je zo aan te stellen. Ook allemaal niet heel Frans, zoals ik dat dan ken. Er gaat wel eens wat mis in de liefde, maar daar zeg je dan 'C'est la vie' van, en je houdt je verdriet voor je. Tenzij het zo groot is dat het op een crime passionel uitloopt, maar de enige crime passionel die ik hier zie ontstaan is er een die Denis van een volgende film weerhoudt. Zonde van het talent van Lindon en Binoche, ik hoop ze gauw weer in een goede film te zien.