Nocturne (2020)

Fijn en sfeervol drama met een mysterie sausje, zeker geen horror zoals ie wordt aangekondigd. Sydney Sweeney als Juliet doet het voortreffelijk, perfect voor deze rol. Ben ook wel fan vd piano, samen met viool de mooiste muziekinstrumenten. Toch weer fijn werkje onder de Blumhouse-vleugels. Nu die andere 3 uit deze drama-horror reeks nog bekijken, weet dat ik ze meer als duistere drama's moet benaderen ipv horror.

Kolere, wat heten er veel films Nocturne. Best bizar, want het is nou niet een voor de hand liggende naam. Enfin, Ik kon het trage tempo van de film goed waarderen. De jaloezie onderling en het steeds verder afglijden van Sweeney's personage kwam erg geloofwaardig over. Dat is ook belangrijk, want de film leunt veel op haar acteerwerk. Verder hangt er een fijne zweverige sfeer en voelde het idd aan als een lightversie van Black Swan. Het had misschien wel iets pittiger gemogen, want de onderhuidse spanning die continu aanwezig is komt niet echt tot een goede uitbarsting. Ik vraag me over het einde nog iets af. Het lijkt me duidelijk dat ze fantaseert over het goed neerzetten van haar concerto. In werkelijkheid ligt ze te creperen op het standbeeld. Maar is dit wel zo? Want mensen lopen gewoon door alsnog er niets is gebeurd en zitten op een bankje met elkaar te babbelen. Of was de doodsmak nou een fantasie? Het zou in ieder geval wel moeten zijn opgevallen. 3,0*

Een fijn avondje pianofilms aan huize Blurp. La Pianiste (2001) en deze. En dan blijk ik tot mijn verrassing eigenlijk deze beter te vinden. Hoewel, mwah, het einde toch wel wat te mysterieus gehouden wordt - al is het dan in best aardig gevonden beelden. Moeilijker ligt het eigenlijk met het fraaie schrift, en hoe de tekeningen daarin net iets te ver af lijken te staan van de echt overduidelijk kwaadaardige inbreng. Even als vergelijking, The Ninth Gate deed dat echt wel wat leuker. Tsja, dan noem je ook een Polanski - als aardige nette man red je het niet in de filmwereld, lijkt het de laatste tijd wel eens. Als enig echt erg zwakke punt eigenlijk - en wellicht verrassend - komt dan bij mij er uit dat ik de twee zusjes, de 'wombies' niet geloofwaardig vind als zussen. Ze lijken eigenlijk al niet zo veel op elkaar, als je even voorbij de blonde bos haar kijkt - maar ook alle maniertjes, bewegen en alles, het klopt gewoon niet. En dat doet in dit geval echt wel wat af aan de film.