Zee van Tijd (2022)

In 1980 verloren Lucas [Reinout Scholten van Aschat] en Johanna [Sallie Harmsen] hun 5-jarige zoon Kai [River Oosterink] terwijl ze de Atlantische Oceaan overstaken met hun eigen zeilboot. Veertig jaar later besluit Lucas [Gijs Scholten van Aschat] die tragedie centraal te zetten in zijn nieuwste theatervoorstelling. Tijdens de repetitie keert Johanna [Elsie de Brauw] voor het eerst sinds zijn uit elkaar gingen in zijn leven om haar afschuw uit te spreken over deze voorstelling. Lucas en Johanna dwingen elkaar daardoor om het verdriet dat ze al die jaren met zich hebben meegedragen samen te verwerken. Gebaseerd op een ware gebeurtenis, maar het scenario van Marieke van der Pol is weinig genuanceerd. Het bestaat uit een aaneenschakeling van melodramatische incidenten die haast als vanzelfsprekend worden gepresenteerd. Een vermoeiend melodrama, aangedikt met clichématige pianomotiefjes en aanzwellende strijkers. De acteurs halen alles uit de kast, met Harmsen en De Brauw als uitblinkers, en de finale is ondanks alles best ontroerend, maar wie écht goede Nederlandse films wil zien over dit thema kan beter Romeo (1990) en/of Blind Date (1996) nog eens uit de kast trekken.

Wat een ontzettend goede film is dit! In jaren niet zo'n meeslepende, ontroerende, maar ook krachtige film gezien. subliem acteerwerk met een prachtig slot. Ik werd echt in de film getrokken, het emotioneerde mij en vond het jammer dat deze na 2 uur afgelopen was. Wat een verdrietig verhaal, maar ook mooi om te zien hoe de hoofdrolspelers na 40 jaar uiteindelijk toch in staat blijken te zijn dit grote verdriet een plek te geven......Een absolute aanrader.

Goeie film over een echtpaar die tijdens een zeiltocht hun zoontje verliezen. Op zich een vrij standaard verhaal over rouwverwerking, maar door de twee verschillende tijden waarin het zich afspeelt, maakt het geheel wel beter. De tweede helft is in dat opzicht ook het beste. Een tikkeltje langdradig. Goed acteerwerk van de gehele cast.