All the Bright Places (2020)

“I wasn't worried about what would happen if I lived. I was worried about what would happen if I didn't.” All the Bright Places behandelt een aantal serieuze thema’s zoals het verwerken van verlies, het leven met een bipolaire stoornis, een jeugdtrauma en zelfmoord, maar er zit ook duidelijk een Young Adult sausje overheen. Dat schuurt soms, maar de oprechte en menselijke momenten overheersen en blijven uiteindelijk het meeste hangen. Dat komt ook door het acteerwerk van Elle Fanning en Smith. De locaties, muziek en cinematografie zorgen ook voor een fijne sfeer. De verhaallijn rond Theodore en zijn zus (Shipp) had wel wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Psychodrama over twee tieners met een beschadigd verleden, die in elkaars gezelschap hun best doen om hun leven weer op de rails te krijgen. Een enigszins onevenwichtige film omdat het personage van de jongeman nauwelijks enige diepgang kent en bovendien matig wordt ingevuld door Justice Smith. Ik heb het gevoel dat van dit verhaal veel meer gemaakt had kunnen worden.

You healed me… All the Bright Places is een mooi intrigerend concept met een mindere uitwerking. Het narratief is traag en niet geheel overtuigend. De zelfmoord van Finch, was ergens vrij random. Ja, het was duidelijk dat hij mentale issues had, maar de overtuiging dat hij suïcidaal was, was er niet. Er werd weinig in gegaan op zijn mentale problemen en flink aan de interpretatie over gehouden. Want ik wat waren de duistere buien van zijn vader precies? Het kan heel veel zijn zijn zelfmoord voelde daarom vrij geforceerd aan. Elle Fanning was sterk en overtuigend in de rol als Violet. Justice Smith is daarentegen een kleine miscast… Hij is een prima acteur, maar zijn rol was vrij complex en ik denk dat dat, iets te hoog gegrepen was voor Smith. Zijn overtuiging als “freak” miste ik namelijk wel een beetje.