La Vérité (2019)

Sacrebleu, wat ben ik in mijn nopjes dat Koreeda de geneugten van het Franse bourgeois praatdrama heeft ontdekt! Juliette Binoche, kolonisator van de arthouse cinema, is een ware kruistocht bezig tegen de auteurs van de derde wereld. Na Kiarostami en Hou, gaat nu ook Koreeda voor de bijl. En dan kunnen jullie allemaal wel komen beweren dat dit Koreeda grand koru is, want het gaat over familiebanden en er zijn sterke kinderrollen, maar ik daag elke beunhaas uit om mij te verduidelijken in welke mate deze film verschilt van pakweg Le Voyage du Ballon Rouge. Laten we wel wezen, Juliette Binoche is gewoon de auteur van deze film. Dat La Vérité meta zou zijn, omdat Deneuve een beetje met haar eigen persona lacht en zo, is larie, dat doet ze immers altijd. Wat ik pas echt meta zou vinden, is een docufictie waar we zien hoe de tournage van een dergelijke Binoche / uitheemse Cannescoryfee filmer combo in zijn werk gaat. Ik beeld me een bedeesde Aziaat in, die heel minzaam knikt telkens wanneer Binoche weer maar eens in een opvlieging een aanpassing aan het scenario voorstelt omdat ze iets bedacht dat sympa of chouette of misschien zelfs rigolo zou zijn. En toegeven, rigolo is het allemaal wel. De generatiekloof tussen Deneuve en Binoche is lollig weergegeven, de eerste nostalgisch naar het Frankrijk van weleer, de andere een prototype van de hippe, Engelssprekende mondiale elite in the age of Macron. De minachting van Deneuve voor het nieuwe, multiculturele Frankrijk druipt eraf, met name de scene waar ze met veel dedain in een desolaat Chinees restaurant over de ondergang van haar fiere natiestaat reflecteert. Ook Ethan Hawke vond ik verrassend sterk, in een moment van zeldzame zelfrelativering bereikt hij Tom Skerrit-hoogtes qua briljante zieligheid. Genoeg gelachen! Ik ben alvast benieuwd waar le voyage de la matrone rouge ons nog zal leiden: Chang-dong Lee, Gan Bi en Xiaoshuai Wang, wees gewaarschuwd!

Een mooie cast in dit Frans drama. Alleen jammer dat het verhaal iets minder was. Ik werd toch niet echt uit m'n sokken geblazen. Leuk om eens gezien te hebben, maar het is geen film die me zal bijblijven.

Franse films van Aziatische regisseurs. De resultaten zijn wisselvallig Hou en Kiarostami bevielen me. Kawase en Tsai maakten een flinke negatieve uitschieter in hun oeuvre. Wong Kar-Wai zweefde daar ergens tussen. En dat geldt eigenlijk ook voor Koreeda die een mindere film aflevert zonder meteen de draad zover kwijt te zijn als Kawase en Tsai. Opvallend is ook dat met name Binoche wel heel vaak in die films zit en dat terwijl Binoche voor mij als als actrice een beetje op haar retour is. Deneuve is de actrice die de film draagt. Hawke speelt een rol die last minute in het script te lijkt geschreven. Een scrip dat Koreeda overigens als toneelstuk schreef maar nooit uitvoerde, De film is prettig op de vierkante centimeter en dat er geen uitbarsting komt is erg eigen voor Koreeda n=en goed aan de film, Maar dat ingehouden drama botst een beetje met het acteren van Deneuve en Binoche, wiens aanwezigheid alleen al te groots voelt. Koreeda heeft nog nooit een slechte film gemaakt en ik zag ze allemaal (zijn fictiefilms in elk geval). Maar dit is echt minor Koreeda en een van zijn mindere (naast Hana). Zijn volgende zag ik kort geleden en maakte hij in Zuid-Korea. Die is een stuk beter.