King of Thieves (2018)

Matige film waarin een aantal mannen op leeftijd in weten te breken in een ondergrondse kluis. Gebaseerd op de grootste Britse juwelenroof is dit echter een vrij standaard heist-movie. De kraak zelf is nogal simpel en niet spannend. Uiteraard is het een plezier om deze cast hier aan het werk te zien, maar ook de personages weten niet echt te boeien.

Reconstructie van de roemruchte diefstal van goederen met een waarde van ruim 14 miljoen pond uit een zwaarbeveiligde kluis in Hatton Garden in april 2015 met een blik aan Britse acteerveteranen als gepensioneerde criminelen die nog één keer een grote slag willen slaan. Met Michael Caine, Jim Broadbent, Tom Courtenay, Ray Winstone en een klein rolletje voor Michael Gambon is dit op papier een droomproject waarmee je talrijke fans van deze topacteurs zonder problemen naar de bioscoop of streamingsdienst had moeten kunnen lokken. Dat lijkt regisseur Marsh ook gedacht te hebben, want zijn regie is op zijn zachtst gezegd routinematig te noemen. De acteurs mogen dan op leeftijd zijn, maar dat is geen excuus voor het trage tempo waarmee dit verhaal zich voltrekt. Broadbent probeert de boel zo nu en dan wat leven in te blazen met wat vinnige verwensingen, maar de acteurs lijken zich enorm te vervelen, tot aan de allerlaatste scène waarna ze vermoedelijk opgelucht waren dat het einde nabij was. Als kijker kun je je daar vast mee vereenzelvigen.

Kennelijk gebaseerd op een èchte enorme kraak, en die is ófwel indertijd geheel langs mij heen gegaan ófwel uit mijn geheugen verdwenen zonder een al dan niet actieve herinnering achter te laten, en omdat ik meende dat dit een verzonnen plot was zat ik steeds te wachten op een twist waardoor Charlie Cox de oude mannen de loef afsteekt, of is Tom Courtenay toch minder dom dan hij voorwendt? In plaats daarvan werden de fatale wrijvingen toch vrij duidelijk in beeld gebracht en ging de film daarna rechttoe-rechtaan naar het einde. Uiteindelijk heb ik me tevreden kunnen stellen met het genieten van het spel van het neusje van de zalm van de oudere (om niet te zeggen bejaarde) leden van het Britse acteursgilde (alleen Bill Nighy ontbreekt nog), en Jim Broadbent laat zien wel iets meer te kunnen dan de sullige vader van Bridget Jones en aanverwante rollen spelen – zijn vertolking was voor mij het hoogtepunt van de film, die verder niet heel baanbrekend of onderhoudend is.