Revenge (2017)

Een hallucinante trip richting hel. In Revenge volgen we Jen (Matilda Lutz) die als buitenechtelijke 'scharrel' is meegenomen door de welgestelde Richard (Kevin Janssens) naar zijn buitenverblijf in de woestijn voor een weekendje seks en jagen. Dat blijkt al snel een al te mooie voorstelling van zaken zodra twee jachtgenoten van Richard aansluiten en Jen niet meer blijkt dan een lustobject dat niets heeft in te brengen en na bruut geweld voor dood in de woestijn wordt achtergelaten. Jen overleeft echter op wonderbaarlijke wijze en opent de jacht op haar belagers, opdat haar wraak zoet zal smaken. Revenge is geen film voor tere zielen en zwakke magen. Het geweld wordt zeer expliciet in beeld gebracht, waarbij schaamteloos wordt ingezoomd op wonden en niet kinderachtig wordt gedaan met bloed. Hoewel de plot wat ongeloofwaardig is, heeft de film veel moois te bieden. Revenge is visueel een lust voor het oog, met een bijzonder oog voor detail en een kleurstelling die het hallucinante karakter van de film versterkt. Dit geldt ook voor de auditieve component, met een score die zich in je hoofd nestelt als een opkomende migraineaanval. Het desolate woestijnlandschap, dat mooie plaatjes oplevert, doet de rest. Met name Matilda Lutz zet een geweldige tweezijdige rol neer: aanvankelijk de wat naïeve en verleidelijke vrouw die de mannen het hoofd op hol brengt en later de nietsontziende, taaie vrouw - een soort mix van Lara Croft in Tomb Raider en "The Bride" in Kill Bill - die uit is op vergelding. Ze heeft daarbij weinig woorden nodig. De film lijkt, zoals al door anderen genoemd, op een passend moment te komen gezien de #MeToo perikelen, waarmee de film ook enige urgentie meekrijgt. Conclusie: een zeer geslaagd filmdebuut van Coralie Fargeat!

Jammer dat er niet meer van dit soort films zijn! Goede actie, goede soundtrack en goede cinematografie. Veel aan de film is onrealistisch maar dat maakt helemaal niet uit, het is gewoon super leuk en vermakelijk. Laatst ook Jagveld gekeken, een zuid-Afrikaanse film die een stuk slechter is dan deze, maar hebben wel duidelijk dezelfde elementen. En wat is die Jen toch niet normaal lekker!

Frisse wraak film . Natuurlijk vaker gedaan , maar hier totaal anders , geen mega power woman zoals Beatrice in Kill Bill . Of een ander verhaal met een wel overwogen wraak idee . Maar de omloop van omstandigheden , en wat je er mee kunt . Vaak niet realistisch , maar een paar scènes staan me zeker bij , zoals de vogel tattoo, en de voet glas scène . Die laatste was heftig pijnlijk , maar zeker geen torture porn zoals ( ja die ligt nogal gauw om de hoek ) I spit . Komt bij kijken dat het allemaal waanzinnig mooi geschoten is . Fel blauw , druppels bloed op een mier . Het was allemaal net even anders , en dat maakte een uiterst mooi geheel . Jammer dat regisseur Fargeat hierna nooit meer van zich heeft laten horen , maar wie weet ? Erg goed . Dikke 4 * .