Aloha (2015)

De zoveelste tegenvallende film van regisseur Cameron Crowe op rij. Na Vanilla Sky heeft hij geen knappe film meer gemaakt, documentaires uitgezonderd. Aan de cast ligt het niet, die is met Bradley Cooper, Rachel McAdams en Emma Stone in de hoofdrollen meer dan degelijk. Het script is de dader hier. Onsamenhangend, saai en vaag. De akteurs doen hun best, maar met dit materiaal kan het gewoonweg niets worden. De film mist focus en verliest zich herhaaldelijk in zoetsappig sentiment. Voor een romantische komedie valt er ook veel te weinig te lachen. Snel Almost Famous maar weer eens opzetten om dit te doen vergeten.

Niet onaardig, wel heel erg rommelig en daardoor soms wat saai en te chaotisch om echt interessant te blijven. Vooral omdat er heel veel in voorkomt waardoor alles maar half half aan bod komt. Omgekeerd zitten er wel genoeg leuke momenten in, ook nog tegen het eind, waarmee de film prima uit te zitten is. Cooper (als lookalike van Djokovic) is verder heel aardig, zeker met zijn rustige uitstraling. Emma Stone is dan weer miscast als luchtmachtpilote met een net iets te weinig serieuze uitstraling. Wel is ze gewoon bloedmooi, dus alsnog is elk beeld met haar erin de moeite van het kijken waard. Verder prima sfeertje. 2,5*.

Tsja. De samenvatting leek al wat twijfelachting, maar ze wou een film met Bradley Cooper wel zien. Eye candy, zoiets. En dan dacht ik dat dat met McAdams en Cooper wellicht ook wel op zoiets uit draaien zou, maar dan voor mij. Meer verwachtingen waren er niet. En zelfs dat werkt dan dus niet. Rommelig en warrig tot en met, en met een grote beroemde cast komt geen van de karakters uit de verf. Zelfs Bill Murray moet eraan geloven. En dan dat getrut met die stomme hoed nog, hoe verzin je het.