Phantasm: Ravager (2016)

Gisteren bekeken en wat mij betreft een erg teleurstellende afsluiter van de Phantasm reeks. Coscarelli deed deze keer niet zelf de regie, maar bleef nog wel betrokken als schrijver en producer. Als kijker volgen we voornamelijk Reggie die (wederom) op zoek is naar Mike en deze dan ook in verschillende settings (demensies) tegenkomt. De verschijning van Angus Scrimm als 'The Tall Man' is helaas wel erg naar de achtergrond weggetrokken. Natuurlijk zal de leeftijd/gezondheid van de aan het begin van dit jaar overleden acteur hier ook wel wat mee te maken hebben gehad. Het zorgt er echter ook voor dat de dreiging die in eerdere delen van het personage uit ging deze keer weinig naar voren komt. Daarnaast lukt het ook niet om de gevaarlijkheid van de Spheres naar boven te laten komen. Hierbij worden de bollen niet geholpen door de slechte CGI en ondanks dat ze menig slachtoffer maken, is de impact veel minder groot dan in de eerdere delen. Verder gaan Reggie en Mike en nog een aantal van hun kompanen in de tweede helft van de film wel erg vaak van dimensie wisselen, waardoor het een beetje warrig word. Mensen die in de ene dimensie sterven komen in een andere dimensie weer tot leven, enz. Aan de ene kant is het wel leuk dat ze zo veel mogelijk van de originele karakters weer terug wilden laten komen, maar de met botox volgespoten Kathy Lester hadden ze wat mij betreft wel mogen overslaan. Door haar uiterlijk is haar verschijning eerder lachwekkend en een beetje triest te noemen, i.p.v. angstaanjagend. De financiële problemen hebben de film duidelijk niet geholpen. De sets zijn dan ook nog zeer wisselvallig, want een aantal sets komen wel erg plastisch en nep over, daar waar andere sets er wel weer degelijk uit zien. Persoonlijk kan ik niet zoveel met deze (waarschijnlijk) laatste film uit de Phantasm franchise en kan ik dan ook bijna niet anders dan deze lage beoordeling geven.

Het ontgaat me hoe de makers (waaronder Don Coscarelli zelf) bij een film als deze zijn uitgekomen, want Ravager is niet veel anders dan een amateuristische bende. Regisseur David Hartman schraapt de bekende garde nog een laatste keer bij elkaar voor een film die waarschijnlijk als een soort finale moest dienen, maar laat zichzelf veel te veel gaan met ondermaatse computereffecten. Pluspunten zijn dat het acteerwerk er een beetje vooruit op is gegaan, Angus Scrimm een degelijke rol kent, enkele actiescenes een opvallend grote schaal kennen en dat er op z'n minst geprobeerd wordt een unieke richting in te slaan. Het probleem is alleen dat de ideeën nooit samenkomen tot een coherent geheel en een vermoeiend weerzien vormen. Wellicht dat verdovende middelen een onderdeel zijn geweest van het schrijfproces, want het gebeuren wekt een nogal aparte en dromerige indruk.

Helaas weinig screentime voor Scrimm. Te oud en ziek. Dat nekt de film dan wel een klein beetje. Niets te wijten aan Scrimm natuurlijk. Coscarelli dit keer niet in de regie stoel. Al weet ik ook niet zeker of hij er nog iets van kon maken. Het was duidelijk op na het vorige deel. Reggie moet wederom weer op zoek naar zijn vrienden en een manier vinden om de Tall Man en zijn plan te stoppen. Wederom weer een herhaling. Zo jammer. Phantasm was juist een reeks die zich onderscheidde van het gros van de horror films met een heel ander verhaal, bad-guy en wereld. En dan na 18 jaar met zo'n film komen. Zeker zijn er nog wel momenten die de film niet helemaal ten gronde richten. Maar die momenten zijn schaars. Bannister is gewoon gemaakt voor deze rol. Hij doet het nog steeds geweldig. Ook al is hij ook een dagje ouder hier. Leuke verrassingen ook nog. Al voegden ze niet heel veel aan het verhaal toe. De Phantasm reeks krijgt met Ravager geen waardig slot. Laten we hopen dat het bij deze vijf delen blijft.