Opinions

Samen met mijn moeder was ik bij de publiekspremière van Bloed, Zweet & Tranen. Ik ben er blanco ingestapt en kan alleen maar zeggen dat ik zeer onder de indruk naar huis ben gegaan en ook de volgende ochtend kon ik het niet loslaten.

Na het bekijken van deze film begrijp je beter "de mens" André. Zijn angsten, zijn onzekerheden en zijn strijd. Uit ervaring kan ik zeggen dat het niet makkelijk is om te leven met iemand die leeft met een constante innerlijke oorlog en ik had al, maar heb nu nog meer, respect voor Rachel Hazes.

Martijn Fischer IS Hazes in deze film en ook Hadewych en Fedja zetten echt iets neer. De kleine Mathieu is zeer aandoenlijk als de kleine Hazes.

Heel mooi hoe er tussen de 3 belangrijkste fases van zijn leven wordt geschakeld, namelijk zijn jeugd, het hoogtepunt van zijn roem in de jaren 80 en de moeilijke laatste periode waarin zijn gezondheid zwaar achteruit gaat. Decors en garderobe ook een dikke plus.

Wat mij betreft staat deze film als een huis. De liefde waarmee deze film is gemaakt spat van het doek. Naar mijn mening een indrukwekkende, maar mooie en integere film met een lach en een traan.

Je kunt vinden en zeggen wat je wilt van André Hazes, maar hij was in ieder geval wel "echt".

Van de lullige opmerkingen hieronder begrijp ik dan ook niets.