En wie wat beter kijkt ziet een registratie van een bizar verdeelde gemeenschap met een schrikbarend laag tolerantievermogen.
Zelfs na de moord gaat de discussie door of dat jochie zich wel als meisje had moeten kleden en of hij het daarbij niet zelf heeft uitgelokt. En zoals het vaak in dit soort zaken gaat in de Verenigde Staten laat iedereen die (in)direct betrokken is zich lijden door emoties zonder de zaak te behandelen zoals deze is. Bijna iedereen richt zich op de 'randomstandigheden' (en misschien de docu zelf ook wel), waar de zaak in principe een simpele dader-slachtoffer structuur heeft. Iedereen heeft er een meninkje over, niemand lijkt simpel naar de feiten te durven kijken, ook opgehitst door de koortsige media in dat land. Alleen de term hate-crime al, wtf?
Verder vooral veel dikke kinderen en veel nare mensen. Die strakgetrokken geblondeerde D.A. met haar geacteerde maniertjes en haar krokodillentranen aan het einde, de familie rond Brandon, de advocaten die Brandon verdedigden (een 'Save Brandon'-tattoo op je arm, really? ), die drie wijven in de keuken die eigenlijk maar vonden dat Larry het heeft uitgelokt: naar, naar volk. Ook iets te veel mensen waarvan ik het idee had dat ze wel erg graag in de docu wilden verschijnen.
Docu is verder vrij beschouwend, en kakt in op de momenten dat het te sentimenteel wordt, te vaak 'ondersteund' door crappy muziek. Als blik op een zeer gepolariseerde samenleving wel erg geslaagd.